[٤٧-پ] ؛آنان كه ايمان آوردند و هجرت كردند و جهاد كردند به مالهاشان و جانهاشان در راه خداى و آنان كه پناه دادند و يارى كردند،ايشان بهرى[اولى‌تراند] [٢]به بهرى و آنان كه ايمان آوردند و هجرت نكردند نيست شما را از ولايت [٣]ايشان از چيزى تا [٤]هجرت كنند و اگر يارى خواهند از شما در دين،بر [٥]شماست يارى مگر بر قومى كه ميان شما و ميان ايشان پيمانى باشد،و خداى بدانچه مى‌كنى بيناست.

؛و آنان كه كافر شدند بعضى ايشان دوستان بعضى‌اند [٦]،اگر نكنى باشد فتنه‌اى [٧]در زمين و تباهى بزرگ.

؛و آنان كه بگرويدند و هجرت كردند و جهاد كردند در راه خداى،و آنان كه پناه دادند و يارى كردند،ايشان مؤمنان‌اند به‌درستى،ايشان را بود آمرزش و روزى[با كرامت] [٨].[٤٨-ر].

؛و آنان كه ايمان آوردند ازآن‌پس و هجرت كردند و جهاد كردند با شما،ايشان از شمااند و خويشان نسب،بهرى اولى‌ترند بر بهرى در كتاب [٩]خداى،كه خداى به همه چيزى داناست.

[١] .آج،لب:ناراستى.

[٨] [٢] .اساس:ندارد؛از آو،افزوده شد.

[٣] .آج،لب:نگهداشت.

[٤] .آو،بم+كه.

[٥] .آو،بم،آن:ور/بر.

[٦] .آو،بم،مج،آن:بهرى از ايشان اولى‌تراند به بهرى.

[٧] .آج،لب:آشوبى.

[٩] .آج،لب:نامه.