بوديد به كرانه دنيا و ايشان به كنارۀ دورتر و سواران [١]فروتر از شما بودند و اگر وعده كرده بوديد با يكديگر،خلاف كردى در وعده و لكن تا بگزارد خداى كارى كه بود كرده [٢]تا هلاك شود آن‌كه هلاك مى‌شود از حجّتى هويدا[و زنده ماند] [٣]آن‌كه زنده ماند [٤]از حجّت،و به‌درستى كه خداى شنوا و داناست.

؛چون بنمود ايشان را خداى در خواب تو اندك،و اگر به تو نمودى ايشان را بسيار ضعيف شدى و منازعت و خلاف و خصومت كرديد در كار و لكن خداى-عزّ و جلّ-سلامت داد،به‌درستى كه او داناست بدانچه در دلها و سينه‌هاست.

؛و چون فرا شما نمود ايشان را چون فراهم رسيديد در چشمهاى شما اندك،و اندك گردانيد شما را در چشمهاى ايشان تا بگزارد خداى تعالى كارى كه بود كرده [٥]،و با خداى [٦]تعالى بازگردانيد [ه شود] [٧]كارها.

[٣٥-پ]؛اى آنان كه ايمان آوردى[چون] [٨]رسيد فرا گروهى،بايستى و ذكر كنى خداى را بسيار تا مگر شما رستگارى ياويد [٩].

؛و طاعت داريد [١٠]خداى را و رسول وى را و خصومت مكنى كه بددل شويد و بشود [١١]باد و دولت شما،و شكيبايى كنيد،به‌درستى كه خداى با شكيبايان [١٢]است.

؛و مه باشيد چون آنان كه بيرون آمدند از سرايهاى

[١] .آو،آج،بم،لب،آن:شتر سواران.

[٢] .آو،مج،آن:خواهد كردن.

[٨] [٣] .اساس:ندارد؛از آو،افزوده شد.

[٤] .آج:زنده شد.

[٥] .آو،مج،آن:كردنى بود.

[٦] .آو،مج،آن+شود كارها.

[٧] .اساس:ندارد؛از آج،افزوده شد.

[٩] .ياويد/يابيد؛آو،آن:يابى/يابيد.

[١٠] .آو،آج،مج،لب،آن:فرمان بريد.

[١١] .بم،لب:زائل شود؛آن:برود.

[١٢] .اساس:شكيباان.