[٣٦-ر] ؛و چون بياراست ايشان را ديو كردارهاى ايشان،و گفت نبود غلبه‌كننده شما را امروز از مردمان،و به‌درستى كه من همسايه‌ام شما را،پس چون فراهم رسيدند دو گروه برگشت ديو پس پشتهايش [٢]و گفت:من بيزارم از شما كه من مى‌بينم آنچه نمى‌بينيد شما،كه من مى‌ترسم از خداى و خداى سخت عقوبت است.

؛چون مى‌گفتند منافقان و آنان كه در دلهاى ايشان بيمارى شك بود بفريفت اينان را دين ايشان،و هركه توكّل كند بر خداى به‌درستى كه خداى بى‌همتا و محكم كار است.

؛و اگر بينى تو چون جان مى‌ستانند آنان كه كافر شدند فريشتگان مى‌زنند رويهاى ايشان را و پشتهاى ايشان را،و بچشيد عذاب آتش سوزان.

اين بدان است كه فرا- پيش داشت [٣]دستهاى شما،و آن‌كه خداى نيست بيدادكننده بر بندگان[٣٦-پ].

قوله تعالى: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوٰالَهُمْ -الآية-حق‌تعالى در اين آيت ذكر آن كافرانى كرد كه ايشان مالها خرج كردند تا مردمان را از راه دين خداى برگردانند.سعيد بن جبير و ابن ابى ابزى گفتند:آيت در أبو سفيان حرب آمد كه روز احد دو هزار مرد را از احابيش [٤]به مزد بستد و به جنگ رسول آورد بيش [٥]ازآن‌كه از

[١] .آو،آج،آن:سرايهاشان.

[٢] .آو،آج،مج،آن:برگرديدند بر پيهايش،بم،لب:بازگشت ديو بر دو پاشنه خود.

[٣] .آو،آج،مج:در پيش افگند.

[٤] .اساس:اجد بيش،به قياس به نسخۀ آو،تصحيح شد.

[٥] .آج،مل،مج،لب:بيرون.