روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢ - ترجمه

ايشان برگردند.

؛و برخوان بر ايشان خبر آن‌كه بداده بوديم او را نام[آيتهاى] [١]بزرگ ما، بيرون كشيد خويشتن از آن متابع او كرد ديو و بود از بى‌راهان.

؛و اگر خواهيم برداشتيمى [٢]او را بدان و لكن او بست به‌سوى [٣]زمين و متابع شد هواى خويش را،مانند [٤]او چون مانند سگ است اگر برنهى [٥]چيزى بر وى زبان فروهلد يا دست بازدارى [٦]زبان فروهلد،اين است مثل [٧]اين قوم آنان كه به دروغ داشتند آيتهاى ما،پس بازگوى خبر تا مگر فكر كنند.

بد [٨]مثل [٩]آن قوم،آن كسانى كه به دروغ داشتند حجّتهاى[ما را] [١٠]و بر تنهاى خويشان [١١]بودند ستمكاران.

هركه راه نمايد او را خداى،اوست راه راست يافته،و هركه بى‌گردد [١٢]اينانند زيانكاران.

[١٣] ؛و به‌درستى كه بيافريديم دوزخ را بسيارى از پريان و مردم، ايشان را دلهايى كن كه اندر نيابند بدان و ايشان را چشمها نبينند بدان،و ايشان را گوشها كه نشنوند به آن،ايشان چون چهارپايان‌اند،بل ايشان گمراه‌تراند،ايشانند كه بى‌خبرانند.