روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٠ - ترجمه

گفت:اى ابليس!چه بازداشت تو را كه سجده كنى كه من آفريدم [١]به دستهاى خود.بزرگى مى‌كنى يا از جمله بزرگوارانى؟ گفت:من بهترم از او، آفريدى [٢]مرا از آتش و آفريدى [٣]او را از گل.

گفت:برو ازآنجا كه تو رانده‌اى [٤].

و بر تو است لعنت من تا به روز جزا.

گفت:خداى من!مهلت ده مرا تا به آن روز كه برانگيزند ايشان را.

گفت:تو از مهلت‌دادگانى.

تا [٥]به روز وقت دانست [٦].

گفت:به عزّت تو كه گمراه كنم همه را.

مگر بندگانى را از ايشان خالص [٧].

گفت:درست [٨]،و حق مى‌گويم.

[١٠١-پ]پربازكنم [٩]دوزخ از تو و از آنان كه پى تو گيرند [١٠]از ايشان همه.

بگو:نمى‌خواهم از شما بر اين مزدى و نيستم من از [١١]تكلّف‌كنندگان.

نيست آن مگر ياد كردى جهانيان را.

و بدانى خبر او پس [١٢]روزگارى.