روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢١٥ - ترجمه

مرا گويند: فَانْظُرْ مٰا ذٰا تَرىٰ ،اى از [١]همه پدران بهتر و برتر،من تو را از [٢]فرزندان فروتر و كمتر!اين خواب تو امرى است از خداى اكبر،در اين باب [٣]مرا نيست هيچ توقّف و نظر. اِفْعَلْ مٰا تُؤْمَرُ ،فرزند تن بداد[٧٧-ر]و دل بنهاد و گفت:اى پدر آنچه تو را فرموده‌اند ببايد كردن كه ان‌شاءاللّه -مرا از جملۀ صابران يابى.

سدّى گفت:ابراهيم [٤]-عليه السّلام- [٥]تا به مقصد [٦]نرسيد،اين حديث با پسر بگفت [٧].از خانه او را گفت:برخيز و رسن بردار تا پاره‌اى هيزم كنيم [٨].و گفتند، گفت:خيز پسرا [٩]تا برويم و براى خداى قربانى كنيم.[كاردى] [١٠]برداشت و رسنى.

او كارد و رسن برگرفت.چون به مقصد رسيدند [١١]،پسر گفت پدر را:قربانت كجاست؟گفت: يٰا بُنَيَّ إِنِّي أَرىٰ فِي الْمَنٰامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ .

محمّد بن اسحاق بن سيّار [١٢]گفت:ابراهيم [١٣]-عليه السّلام-به شام بود و اسماعيل و هاجر به مكّه،هروقت كه ابراهيم [١٤]خواستى تا اسماعيل را ببيند.جبريل آمدى و براقى آوردى كه ابراهيم [١٥]بر نشستى و بامداد برفتى از شام،و به مكّه قيلوله كردى و نماز ديگر با شام [١٦]آمدى.اين وقت كه اين خواب ديد بر عادت [١٧]بر نشست [١٨]و به مكّه آمد،و اسماعيل را بديد او را يافت مترعرع شده و به جاى آن رسيده كه او آن [١٩]اميد مى‌داشت ازآن‌كه قيام كند به عمارت خانۀ خداى و اقامت اركان حجّ و تعظيم حرمات.او را گفت:پسرا [٢٠]كاردى و رسنى بردار تا [٢١]به ميان اين كوهها در رويم،