روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٩ - ترجمه
ما برگرفتيم [١]فرزندان ايشان را در كشتى پربار كرده [٢].
و بيافريديم براى ايشان از مانند آن آنچه بر نشينند.
و اگر ما خواهيم غرق كنيم [٣]ايشان را،فريادرس نبود ايشان را و نه ايشان را بستانند [٤].
الّا بخشايشى از ما و برخورداريى تا به وقتى [٥] و چون گويند ايشان را بترسى از آنچه پيش شماست و آنچه پس شماست تا همانا [٦]بر شما رحمت كنند.
و نيامد به ايشان آيتى از آيات خدايشان الّا ايشان از آن برگرديدند [٧].
و چون گويند ايشان را هزينه كنى از آنچه روزى كرد شما را خداى،گويند آنان كه كافر شدند آنان را كه ايمان آوردند:ما طعام دهيم آن را كه اگر خواهد خداى طعام دهد او را،نيستى شما مگر در گمراهى روشن.
و گويند:كى باشد اين نويد اگر راست مىگويى؟ گوش نمىدارند مگر يك بانگ را كه بگيرد [٨]ايشان را و ايشان مى خصومت كنند [٩].
[١] -دا:برداشتيم.
[٢] -دا،آج،لب:پر كرده.
[٣] -دا:غرقه كنيم.
[٤] -دا:ايشان را برهانند،آج،لب:ايشان خلاص يافته شوند.
[٥] -دا:تا هنگامى.
[٦] -دا:تا مگر.
[٧] -دا:الّا بودند از آن برگرديدگان.
[٨] -دا:فراگيرند.
[٩] -آب:ايشان خصومت كنند،دا:ايشان خصومت مىكنند.