روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩٣ - ترجمه
آن درختى است كه برآيد [١]در اصل دوزخ.
ميوۀ آن پندارى سرهاى ديوان است.
ايشان مىخورند از آن،پر كنند از او شكمها را.
پس ايشان را باشد برآن آميختگى از آب گرم.
پس بازگشت ايشان با دوزخ بود.
ايشان يافتند پدران خود را گمراه [٢].
ايشا [٣]بر پى [٤]ايشان مىشتابند.
گمراه شد پيش ايشان بيشترين پيشينگان [٥].
و بفرستاديم ما در ايشان [٦]ترسانندگان را.
بنگر تا چگونه بود عاقبت ترساندهشدگان.
مگر بندگان خداى خالص.
و ندا كرد ما را نوح نيك جوابدهندهايم ما.
و برهانيديم او را و اهل او را از غم [٧]بزرگ.
و كرديم فرزندان او را ماندگان.
و رها كرديم در او [٨]در بازپسينيان [٩].
سلام بر نوح باد در جهانيان.
ما چنين پاداشت [١٠]دهيم نيكوكاران را.
[١] -دا:بيرون آورد،آج:بيرون مىآيد.
[٢] -دا،آج،لب:گمراهان.
[٣] -آب،آد:ايشان.
[٤] -دا:براثر.
[٥] -دا:پيشينيان.
[٦] -دا:پيش از ايشان.
[٧] -دا:اندوه.
[٨] -دا:ما بر او.
[٩] -آب:بازپسينگان.
[١٠] -دا:پاداش.