روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣١ - ترجمه
تو ترسانى آن را كه پسروى كند قرآن را و بترسد از خداى در نهان،مژده او را به آمرزش و مزدى با كرامت [١].
ما زنده كنيم مردگان را و بنويسيم آنچه در پيش فگنده باشند و اثرهاى ايشان،و همۀ چيزى بشمرديم آن را در كتاب روشن.
بزن براى ايشان مثلى،اهل آن شهر چون آمدند به ايشان پيغامبران.
چون بفرستاديم به ايشان دو كس را به دروغ داشتند ايشان را،عزيز بكرديم به سهام [٢]، گفتند:ما به شما فرستادگانيم.
گفتند:نيستى شما الّا آدميى چون ما [٣]و نفرستاد خداى هيچچيز،نيستى شما الّا كه دروغ مىگويى.
گفتند:خداى ما داند كه ما به شما فرستادگانيم.
و نيست بر ما الّا رسانيدن روشن.
گفتند:ما فال بد گرفتيم [٤]به شما اگر بازنايستى رجم كنيم [٥]شما را و برسد [٦]شما را از ما عذابى دردناك.
گفتند:فال [٧]شما
[١] -دا:بزرگ.
[٢] -سهام/سوم.
[٣] -دا:مگر آدميانى مانند ما.
[٤] -دا،آج،لب:گرفتيم،كه بر متن راجح است.
[٥] -دا،سنگسار كنيم،آج،لب:به سنگ كشيم.
[٦] -دا:بسايد.
[٧] -دا،آج،لب:فال بد.