خداى تعالى او را بدل آن به از آن داد مركبى از باد كه بامداد يك‌ماهه راه برفتى و نماز شام يك‌ماهه راه بازآمدى بامداد از ايليا بيامدى به اصطرخ [١]قيلوله كردى پس از نماز بيامدى نماز شام به كابل بودى.

ابن زيد گفت:سليمان-عليه السّلام-مركبى ساخته بود از چوب او را هزار ركن بود بر هر ركنى هزار خانه بنا كرده بود كه لشكر او از جنّ و انس آنجا بودندى در زير هر ركنى هزار شيطان بود كه آن مركب برگرفتندى و برداشتندى از زمين، آنگه بادى نرم بيامدى و يك‌ماهه راه ببردى تا به وقت قيلوله.آنگه فرود آوردى و آنجا- قيلوله كردندى و نماز ديگر برگرفتى و يك‌ماهه راه ببردى آنجا كه سليمان فرمودى كه مردم ولايت خبر داشتندى،سليمان آنجا فرود آمده بودى با لشكر.

روايت كرده‌اند كه سليمان-عليه السّلام-بامداد از زمين عراق بيامد به مرو قيلوله كرد و نماز ديگر به بلخ كرد باز [٢]او را و لشكرگاه او را برگرفتى و مرغان در هوا سايه بر ايشان گسترده.آنگه از بلخ به تركستان آمده و ازآنجا به چين رفت.آنگه بر ساحل دريا برفت آنجا كه مطلع آفتاب است تا به زمين قندهار رسيد،ازآنجا به مكران رفت و به زمين پارس آمد و چند روز آنجا بود و ازآنجا بامداد برگرفت و به لشكر [٣]آمد و نماز شام به شام آمد به مدينۀ تدمر كه شهر او بود.و چون بخواست رفتن شياطين را بفرمود تا اين مدينۀ تدمر براى او بنا كنند به سنگ و ستونهاى آن از رخام سپيد و زرد بسازند و آن [٤]،آن است كه نابغۀ جعدى در شعر خود بگويد:

الا [٥]سليمان اذ قال المليك له قم فى البريّة فاحددها عن الفند
و خيّس الجنّ فانّى [٦]قد اذنت لهم يبنون تدمر بالصّفّاح و العمد
و اصحاب اخبار گفتند:به زمين كسكر اين ابيات ديدند بر سنگى كنده،بعضى اصحاب سليمان كرده بودند،و ابيات اين است:

و نحن و لا حول سوى حول ربّنا نروح الى الأوطان من ارض تدمر
اذا نحن رحنا كان ريث رو[ا] [٧]حنا مسيرة شهر و الغدوّ لآخر

[١] -دا،لب:اصطخر.

[٢] -دا،لب:باد.

[٣] -دا:كسكر،كه با توجه به تكرار همين مورد در چند سطر پايين‌تر بر متن راجح مى‌نمايد.

[٤] -دا:اين.

[٥] -دا:الّا.

[٦] -دا،لب:انّى.

[٧] -اساس:ندارد،از دا،افزوده شد.