روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد شانزدهم
١ ص
(٢)
ادامه سورة احزاب
١ ص
(٣)
سوره الأحزاب (33) آیات 49 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره الأحزاب (33) آیات 57 تا 73
١٧ ص
(٦)
ترجمه
١٧ ص
(٧)
سورة السّبأ
٣١ ص
(٨)
سوره سبإ (34) آیات 1 تا 14
٣١ ص
(٩)
ترجمه
٣١ ص
(١٠)
سوره سبإ (34) آیات 15 تا 33
٥٥ ص
(١١)
ترجمه
٥٥ ص
(١٢)
سوره سبإ (34) آیات 34 تا 54
٧٥ ص
(١٣)
ترجمه
٧٥ ص
(١٤)
سورة الملائكة
٨٨ ص
(١٥)
سوره فاطر (35) آیات 1 تا 18
٨٨ ص
(١٦)
ترجمه
٨٨ ص
(١٧)
سوره فاطر (35) آیات 19 تا 35
١٠٢ ص
(١٨)
ترجمه
١٠٢ ص
(١٩)
سوره فاطر (35) آیات 36 تا 45
١١٨ ص
(٢٠)
ترجمه
١١٨ ص
(٢١)
سورة يس
١٢٨ ص
(٢٢)
سوره يس (36) آیات 1 تا 32
١٣٠ ص
(٢٣)
ترجمه
١٣٠ ص
(٢٤)
سوره يس (36) آیات 33 تا 66
١٤٨ ص
(٢٥)
ترجمه
١٤٨ ص
(٢٦)
سوره يس (36) آیات 67 تا 83
١٦٤ ص
(٢٧)
ترجمه
١٦٤ ص
(٢٨)
سورة و الصّافّات
١٧٢ ص
(٢٩)
سوره الصافات (37) آیات 1 تا 61
١٧٢ ص
(٣٠)
ترجمه
١٧٢ ص
(٣١)
سوره الصافات (37) آیات 62 تا 132
١٩٢ ص
(٣٢)
ترجمه
١٩٢ ص
(٣٣)
سوره الصافات (37) آیات 133 تا 182
٢٣٤ ص
(٣٤)
ترجمه
٢٣٤ ص
(٣٥)
سورة ص
٢٤٨ ص
(٣٦)
سوره ص (38) آیات 1 تا 29
٢٤٨ ص
(٣٧)
ترجمه
٢٤٨ ص
(٣٨)
سوره ص (38) آیات 30 تا 64
٢٧٠ ص
(٣٩)
ترجمه
٢٧٠ ص
(٤٠)
سوره ص (38) آیات 65 تا 88
٢٨٩ ص
(٤١)
ترجمه
٢٨٩ ص
(٤٢)
سورة الزّمر
٢٩٥ ص
(٤٣)
سوره الزمر (39) آیات 1 تا 21
٢٩٥ ص
(٤٤)
ترجمه
٢٩٥ ص
(٤٥)
سوره الزمر (39) آیات 22 تا 45
٣١٢ ص
(٤٦)
ترجمه
٣١٢ ص
(٤٧)
سوره الزمر (39) آیات 46 تا 75
٣٢٩ ص
(٤٨)
ترجمه
٣٢٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩ - ترجمه

عبد اللّه عبّاس گفت:معنى آن است كه طلاق دهى آن را كه خواهى و بازگيرى آن را كه خواهى.حسن گفت:معنى آن است كه از زنان بيگانه آن را كه خواهى عقد بندى و آن را كه نخواهى عقد نبندى بر او.و آنگه چنان بود كه چون رسول-عليه السّلام [١]-زنى را بخواستى كس را نبودى كه بر او عقد بستى،تا رسول اگر خواستى عقد بستى و اگر خواستى دست بداشتى،خداى تعالى اين آيت فرستاد، گفت:از اين كه در خطبۀ تواند تو مخيّرى آن را كه خواهى بدار و آن را كه نخواهى دست بدار.و گفته‌اند:مراد آن زنان‌اند كه آمدند و گفتند ما خويشتن را به رسول مى‌دهيم بى‌مهر،حق‌تعالى گفت:تو مخيّرى آن را كه خواهى قبول كنى و آن را كه نخواهى [٢]قبول نكنى.

هشام بن عروة گفت از پدرش،كه عائشه از سر غيرت گفت:شرم نمى‌دارند اينان كه مى‌آيند و مى‌گويند ما خويشتن را به تو داديم بى‌مهر!خداى تعالى اين آيت بفرستاد.عائشه گفت:يا رسول اللّه خداى تعالى نيك رضا تو نگاه مى‌دارد! [٤-پ] وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْكَ ،و اگر از آنان كه ايشان را عزل كرده باشى و از خويشتن دور كرده،خواهى كه با نزديك تو آيند و طالب ايشان باشى بر تو هيچ بزه‌اى نيست،در اين جمله بر تو حرجى نيست تا چنان كه خواهى مى‌كنى از ارجا و تأخير و ايوا و با خود گرفتن.يقال:اويت [٣]الى فلان اذا انضممت اليه،و آويت [٤]فلانا الىّ،اى ضممته الىّ.عبد اللّه عبّاس گفت:مراد آن است كه اگر خواهى كه يكى از اين زنان دست بدارى و بر او [٥]بدلى گيرى [٦]بر تو حرجى نيست.

ذٰلِكَ أَدْنىٰ أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ ،اين كه رفت نزديك‌تر باشد به آن‌كه چشم ايشان به آن روشن شود. وَ لاٰ يَحْزَنَّ ،و اندوهناك نباشند. وَ يَرْضَيْنَ بِمٰا آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ .و تقدير آن‌كه:و يرضين كلهنّ بما آتيتهنّ،رفع او بر بدل است از ضمير در يرضين، و راضى شوند جمله به آنچه تو دهى ايشان را. وَ اللّٰهُ يَعْلَمُ مٰا فِي قُلُوبِكُمْ ،و خداى


[١] -آج،لب:صلى الله عليه و آله و سلم.

[٢] -دا،آج،لب:خواهى.

[٣] -دا:آويت.

[٤] -دا:اويت.

[٥] -آج،لب:وى را.

[٦] -دا:بدل گيرى.