روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٦٥ - ترجمه

خداونداند.

مسخّر بكرديم آن را براى ايشان از آن به نشست [١]و از آن مى‌خوردند.

و ايشان را در آن سودهاست و خورشگاهها [٢]،شكر نمى‌كنند؟ گرفتند از جز خداى خدايانى تا همانا يارى كنند ايشان را [٣].

نتوانند يارى كردن ايشان، و ايشان اينان را لشكرى باشند حاضر كرده.

دلتنگ نكند [٤]تو را گفتار ايشان كه ما دانيم آنچه پنهان دارند و آنجا [٥]آشكارا كنند.

نمى‌بيند [٦]آدمى كه ما بيافريديم او را از آب منى كه بينى او را [٧]خصمى است آشكارا [٨]؟ و بزد براى ما مثلى و فراموش كرد آفريدن خود،گفت:كه زنده كند استخوانها و آن پوسيده باشد؟ بگو زنده كند آن را آن‌كه بيافريد آن اوّل‌بار،و او به همه آفرينش داناست.

آن‌كه كرد براى شما از درخت سبز آتش كه بينى [٩]شما از او آتش مى‌فروزى.