آن پاداشت داديم ايشان را به آن كفر كه كردند [٣]و پاداشت دهند الّا كفران بكردند آن را [٤]؟ و كرديم ميان ايشان و ميان آن شهرها [٥]كه بركه- كرديم در آن ده‌هاى پيدا و بينداختيم در آنجا رفتن،روى [٦]در او شب‌ها و روزها ايمن [٧].

[٢٢-ر]گفتند:خداى ما!دور كن ميان سفر ما و بيداد كردند [٨]بر خود كرديم ايشان را حديث‌ها عبرت و بپراگنديم ايشان را هر پراگندنى،در اين دلايلى هست هر صبركنندۀ شكر كننده‌اى [٩]را.

راست كر[د] بر ايشان ابليس گمانش پى او گرفتند [١٠]مگر گروهى از گرويدگان.

نبود او را بر ايشان هيچ حجّتى مگر تا بدانيم آن را بگرود [١١]به سراى بازپسين ازآن‌كه او از آن در گمان است،و خداى تو بر همه چيزى نگهبان است.

بگو:بخوانى آنان را كه

[١] -دا:دوبستان ايشان.

[٢] -دا:خمط،آج،لب:با خار.

[٣] -دا:بدانچه كافر شدند.

[٤] -دا:و هيچ پاداشت دهند مگر كفران‌كننده را؟

[٥] -دا:ديهها.

[٦] -دا:و گفتيم بروى.

[٧] -دا:امن.

[٨] -دا:ظلم كردند.

[٩] -دا:سپاس‌دارنده.

[١٠] -دا:پس‌روى كرد او را.

[١١] -دا:تا بدانيم كه كى بگرود.