مى‌پرسند تو را [١]مردمان از قيامت،بگو:علم آن به نزديك خداى است، و چه دانى تو همانا قيامت باشد نزديك! خداى لعنت كرد كافران را و ببجارد [٢]براى ايشان دوزخ.

هميشه باشند در آنجا ما دام [٣]، نيابند يارى و نه ياورى.

آن روز كه بگردانند رويهاشان در دوزخ،گويند:كاشك [٤]ما طاعت داشته بودمانى [٥]خداى را و طاعت داشته بودمانى [٦]رسول را.

گويند خداى ما [٧]!ما فرمان برديم مهترانمان را و بزرگانمان را گم بكردند راه ما [٨].

خداى ما بده ايشان را دوچندان از عذاب و لعنت كن ايشان را لعنتى بسيار.

اى آنان كه ايمان آورده‌اى [٩]!مباشى چنان كه [١٠]آنان كه رنج نمودند [١١]موسى را بيزار بكر[د]او را خداى از آنچه گفتند،و بود به نزديك خداى وجيه [١٢].

اى آنان كه گرويده‌اى! بترسى از خداى و بگويى گفتنى درست.

[٨-پ]

[١] -اساس:ندارد،از آج،افزوده شد.

[٢] -آج،لب:ساخته است،دا:ساخت.

[٣] -دا:جاودان،آج،لب:دائم.

[٤] -دا:كاشكى،آج،لب:اى‌كاشكى.

[٦] [٥] -دا:فرمان بردمانى،آج،لب:فرمان مى‌برديم.

[٧] -دا:اى خداى ما،آج،لب:خدايا.

[٨] -دا:ما را راه.

[٩] -دا:اى آنان كه گرويدگانى.

[١٠] -دا،آج،لب:چون آنان كه.

[١١] -دا:برنجانيدند.

[١٢] -دا،آج،لب:با آب روى.