روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩٦ - ترجمه
و بركه- داديم [١]بر او و بر اسحاق و از فرزندان ايشان نيكوكارى است و ستم كنندهاى [٢]بر خود، روشن.
منّت نهاديم بر موسى و هارون [٣].
و برهانيديم ايشان را و قوم ايشان را از غم بزرگ.
و يارى كرديم ايشان را،بودند ايشان غلبهكنندگان.
و بداديم ايشان را كتاب روشن.
و ره نموديم هر دو را ره راست.
و رها كرديم بر ايشان در بازپسينان.
سلام بر موسى و هارون [٤]باد! ما همچنين پاداشت دهيم نيكوكاران را.
ايشان از بندگان ما مؤمناناند. [٥]
و الياس از جمله پيغامبران است [٦].
چون گفت قومش را:نمىترسى؟ مىخوانى اين بت را و رها مىكنى نيكوترين آفريدگان را؟ خداى كه خداى شماست و خداى پدران شما پيشينگان [٧].
دروغ داشتند او را ايشان حاضركردگاناند.
الّا بندگان خداى،خالص [٨].
[١] -دا:بر كه كرديم.
[٢] -دا:بيدا كننده.
[٣] -اساس،آب،دا:هارون.
[٤] -اساس،دا:هارون.
[٥] -دا:از بندگان مؤمنان ما بودند.
[٦] -دا:از فرستادگان بود.
[٧] -دا:پيشينيان.
[٨] -دا:با اخلاص.