وَ اذْكُرْ إِسْمٰاعِيلَ [٩٩-پ] وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ ،آنگه گفت:ياد كن اسماعيل و اليسع را.كوفيان الّا عاصم و اليسع،به دو«لام»خواندند،«لام»تعريف در او بردند با آن‌كه اسم علم است و باقى قرّا به يك لام خواندند [١].چنان كه شاعر گفت [٢]:

وجدنا الوليد بن اليزيد مباركا شديدا باعباء الخلافة كاهله
وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيٰارِ ،و همه گزيدگان بودند،چه جمله پيغامبران‌اند، و حديث و قصّۀ ايشان در سورة الانبياء رفته است [٣].

هٰذٰا ذِكْرٌ ،اين ياد كردى است تو را، وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ ،و پرهيزكاران را حسن- المآب باشد و نيكو [٤]بازگشتن.

جَنّٰاتِ عَدْنٍ ،بدل حسن المآب است،بهشتهاى مقام، مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوٰابُ ، درهاى آن گشاده براى ايشان.

مُتَّكِئِينَ فِيهٰا ،نصب او بر حال است،تكيه زده باشند آنجا. يَدْعُونَ فِيهٰا ، مى‌خواهند و مى‌خوانند خدم و حشم را به ميوۀ بسيار و انواع شراب.

وَ عِنْدَهُمْ ،و به نزديك ايشان باشند زنانى از حور العين،چشم كشيده كه نظر مقصور باشند [٥]بر شوهران خود، أَتْرٰابٌ ،همزاد [٦]،يعنى،همه به يك سنّ [٧]همه جوان و همه با جمال.مفسّران گفتند:از بنات سى‌ساله تا سى‌وسه‌ساله،واحدها:ترب، قال ابن ابى ربيعه:

ابرزوها مثل المهاة [٨]تهادى بين عشر كواعب اتراب
هٰذٰا مٰا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسٰابِ ،اين آن است كه شما را وعده داده‌اند براى روز قيامت.ابن كثير و ابو عمرو،به«يا»خواندند خبرا عن الغائب.و باقى قرّا به«تا»ى

[١] -دا،آج،لب،اين جمله را پس از بيت عربى آورده‌اند.

[٢] -دا،افزوده:شعر.

[٣] -آج،لب:رفته.

[٤] -آج،لب:نيكوى.

[٥] -دا،آج،لب:نظر ايشان مقصور باشد.

[٦] -دا:همه همزاد.

[٧] -دا:همه هم سنّ.

[٨] -آج،لب:المهاد.