روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٠٣ - ترجمه
ره پيشينگان [١].
و اگر گشاييم برايشان درى از آسمان،همه روز باشند در او بر بالا مىشوند.
گويند:بفسودهاند [٢]چشمهاى ما [٣]بل ما مردمانىييم [٤]با ما جادوى كرده.
كرديم ما در آسمان برجها و بياراستيم آن را براى نگرندگان.
نگاه داشتيم آن را از هر ديوى رانده.
الّا آنكه بدزدد سمع را از پى او برود ستارهاى روشن.
و زمين،بكشيديم آن را و افگنديم در او كوهها و برويانيديم در او هر چيزى سخته.
كرديم شما را در آنجا وجوه معيشت و آن را كه شما او را روزى ندهى [٥].
و نيست هيچچيز و الّا و نزديك ماست خزينههاى او،و ما فرونفرستيم آن را مگر به اندازهاى شناخته.
و بفرستاديم بادها [٦]باردار،فرود آورديم از آسمان آبى به شما داديم آن را و نيستى شما آن را نگاهدارنده.
ما زنده كنيم و مرده [٧]،و ما ميراث گيريم.
[١] .قم،آج،لب:پيشينيان.
[٢] .كذا در اساس،قم:ببستهاند،آو،بيسودهاند،بم،مش:پسودهاند،آج،لب،آل:پوششى بر نهادهاند.
[٣] .آو،بم:آج،لب،مش+را.
[٤] .قم،گروهىايم،آو،بم،آج،لب:مردمانيم.
[٥] .قم:كه نيستى شما او را روزىدهنده.
[٦] .قم،آو،بم،آج،لب:مش+را.
[٧] .قم:بميرانيم،آو،بم،آج،لب+كنيم.