و در آيه دوّم مى‌فرمايد: «اين مجازات‌ها در آن روز واقع مى‌شود كه در صور دميده خواهد شد، و مجرمان را با بدن‌هاى كبود در آن روز گردآورى مى‌كنيم»: (يَوْمَ يُنْفَخُ فى الصُّورِ وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِميْنَ يَوْمَئِذٍ زُرْقاً).

و در آيه سوّم مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد آن روز را كه در صور دميده مى‌شود، و تمام كسانى كه در آسمان‌ها و زمين هستند در وحشت فرو مى‌روند مگر كسانى كه خدا بخواهد» (وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فى الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمواتِ وَ مَنْ فِى اْلأَرْضِ الأ مَنْ شاءَ اللَّه).

و در آيه چهارم مى‌فرمايد: «همان روزى كه در صور دميده مى‌شود و شما فوج فوج وارد محشر مى‌شويد»: (يَوْمَ يُنْفَحُ فى الصُّورِ فَتَأْتُونَ افْواجاً).

همان‌گونه كه در بحث‌ «نفخ صور» به خواست خدا خواهد آمد قرآن مجيد از دو نفخ صور خبر مى‌دهد:

در نفخه اوّل همه موجودات زنده زمين و آسمان مى‌ميرند، و در نفخ دوّم كه نفخه حيات است همگى زنده و آماده براى حساب و كتاب مى‌شوند، ولى آيات چهارگانه فوق همه يا غالباً مربوط به نفخ دوّم يعنى نفخ حيات در قيامت است.

در هر صورت اين توصيف قرآن از قيامت، حوادث زيادى را كه در آغاز آن روز واقع مى‌شود در نظرها مجسم مى‌كند، و اين تعبير از تعبيرهاى بسيار پرمعناست كه حوادث سخت و وحشتناك آن روز را از مقابل چشم دل عبور مى‌دهد و او را آگاه مى‌سازد.

درباره معناى «صور» و مفهوم «نفخ» و ديگر خصوصيات آن به خواست خدا در جاى خود بحث خواهد شد، تنها براى اين‌كه بدانيم اين تعبير چه محتوايى در بردارد به يك حديث از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم كه در ذيل آيه چهارم (آيه ١٨ نبأ) روايت شده، و تنها به گوشه‌اى از اين حوادث اشاره مى‌كند يادآور مى‌شويم:

«معاذ بن جبل» مى‌گويد از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم تفسير آيه‌ «يَوْمَ يُنْفَخُ فى الصُّورِ فَتَاتُونَ افْواجاً» را پرسيدم، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود از مطلب بزرگى سئوال كردى، سپس سيلاب اشك از چشمان مباركش جارى شد، و فرمود: «اين افواجى كه به هنگام نفخ صور وارد محشر مى‌شوند ده گروه از امت من هستند كه خداوند آنها را از جماعات مسلمين جدا مى‌سازد: گروهى به صورت بوزينگان هستند- آنها كه در ميان مردم سخن‌چينى و جاسوسى مى‌كنند، گروه ديگرى به صورت خوك‌ها خواهند بود- آنها كه اهل‌