ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤٨ - خاصّيّت سوم - خود فريبى است ، كسانى كه عمر خود را در آرزوها سپرى مى نمايند
١٧ - تراه قريبا أمله ، قليلا زلله [١] ( انسان متّقى را خواهى ديد كه آرزويش نزديك و لغزشش اندك است ) ١٨ - الدّهر يخلق الأبدان و يجدّد الآمال [٢] ( گذشت روزگار بدنها را كهنه و آرزوها را تجديد مى نمايد ) ١٩ - و تصافيتم على حبّ الآمال [٣] . ( اجتماع بر محبّت آرزوها نموديد ) ٢٠ - أرهقتهم المنايا دون الآمال [٤] ( مرگهاى آنان ( گذشتگان ) پيش از آنكه به آرزوهاى خود برسند شتابان بر سرشان تاختن گرفتند ) ٢١ - و تحلَّت بالأمال و تزيّنت بالغرور [٥] ( و دنيا خود را [ براى مردم ساده انديش و هوى پرست ] بياراست و براى فريفتن آنان خود را مزيّن نمود ) ٢٢ - قد غاب عن قلوبكم ذكر الآجال ، و حضرتكم كواذب الآمال [٦] ( ناپديد شده است از دلهايتان ذكر اجلها و حاضر شده است در دلهايتان آرزوهاى دروغين . ) ٢٣ - و إنّما هلك من كان قبلكم بطول آمالهم و تغيّب آجالهم [٧] ( و جز اين نيست كه آنانكه پيش از شما در اين دنيا زندگى كردهاند ، بجهت آرزوهاى دور و دراز و ناپديد كردن پايان زندگى براى خويشتن هلاك گشتند )
[١] . خطبهء ١٩٣ ص ٣٠٥ .
[٢] . كلمات قصار ص ٤٨٠ شماره ٧٢ .
[٣] . خطبهء ١٣٣ ص ١٩٢ .
[٤] . خطبهء ٨٣ ص ١١٠ .
[٥] . خطبهء ١١١ ص ١٦٤ .
[٦] . خطبهء ١١٣ ص ١٦٨ .
[٧] . خطبهء ١٤٧ ص ٢٠٥ .