ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٧ - روشنائى اميد چراغ راه او در زندگى است

شعله‌هاى غرائز حيوانى را مهار كنيد تا آبحيات روح را بصورت هوى و هوس بخار نكند
شعله‌هاى غرائز حيوانى را مهار كنيد تا آبحيات روح را بصورت هوى و هوس بخار نكند تفاوتى كه بخار شدن آب درياها با بخار شدن آبحيات آدمى با شعله - هاى هوى و هوسها دارد ، اينست كه بخار آب دريا در فضا بشكل ابر درميآيد و بار ديگر يا به خود همان دريا بصورت قطرات باران فرو مى ريزد و يا مى رود و مزارع و درختان و چمنزارها را سيراب مى كند يا منابع چشمه سارها را غنى مى سازد و به هر حال بخار در آن موقع كه در دريا بصورت آب بود ، كارى داشت و پس از بخار شدن به كارى ديگر مى پردازد و هنگامى كه بصورت قطره اى در آمد دنبال كارى ديگر را مى گيرد ، زيرا - < شعر > قطره اى كز جويبارى مى رود از پى انجام كارى مى رود < / شعر > و در آن هنگام كه بصورت سيلى خروشان از فراز كوه‌ها به دره‌ها سرازير مى شود مردم ساكنان مسير خود را هشدار مى دهد كه شما در مسير من مسكن گزيده‌ايد ، و اين قدر شعور داشته باشيد و بفهميد كه بايد براى من مسيرى را بسازيد كه از آن مسير بروم و جانداران و مواد نيازمند به آب را سيراب نمايم و همان حرفى را مى زند كه موادّ آتشفشانى و ديگر نيروهاى طبيعت به شنوندگان حرف حقّ مى زنند . امّا در آن هنگام كه شعله‌هاى غرائز حيوانى آبحيات روح بصورت هوى و هوس بخار مى نمايد ، اين بخار يا بكلَّى نابود مى گردد و آبحيات روح را تدريجا مستهلك مى سازد و يا اگر برگردد عامل اضرار بخويش و ديگران مى گردد .
خدا را ذكر كنيد و بياد خدا باشيد تا هستى خود را دريابيد
خدا را ذكر كنيد و بياد خدا باشيد تا هستى خود را دريابيد < شعر > اى خدا اى فضل تو حاجت روا با تو ياد هيچكس نبود روا < / شعر > مولوى < شعر > اى بلبل جان مست زياد تو مرا وى مايهء غم پست زياد تو مرا < / شعر >