ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠ - نخست بندگى خداوند و سپس تحمّل بار سنگين رسالت

در يارى انسانها بيكديگر نيز همان اصل معامله گرى وجود دارد كه اگر چيزى بيكديگر بدهند ، بدون اين كه خود را مديون بدانند ، احساس ميكنند كه چيزى از آنها كم شده است و بايد عوض آنرا به دست بياورند مگر نشنيده‌ايد - < شعر > آدمى خوارند اغلب مردمان از سلام عليكشان كم جوامان < / شعر > مگر كسانى كه به مقام تهذيب نفس رسيده و تخلَّق به اخلاق الله پيدا كرده‌اند ، يارى اين اشخاص در حقيقت يارى خدا است ، زيرا اين يارىدهندگان بخوبى مى دانند كه آنچه را مى دهند از خدا گرفته‌اند ، لذا خود را در آن عطا و بخششى كه انجام مى دهند ، يك واسطه تلقّى مى كنند كه با تهذيب نفس شايستگى آنرا بدست آورده‌اند .
١٨ ، ٢١ - و أشهد أنّ محمّدا صلَّى الله عليه و آله عبده و رسوله أرسله لإنفاذ أمره و أنهاء عذره و تقديم نذره ( و گواهى مى دهم كه محمّد ( ص ) بنده و فرستاده او است . او را براى اجراى امر و ابلاغ نهائى حجّت و ابراز تهديد به كيفرهايش فرستاد ) .
نخست بندگى خداوند و سپس تحمّل بار سنگين رسالت < شعر > چون ز خود رستى همه برهان شدى چون كه گفتى بنده‌ام سلطان شدى < / شعر > درست است كه رسالت يك امتياز موهبتى خاصّ است كه خداوند متعال در هر كس كه خود صلاح ببيند قرار مى دهد مطابق آيه ( الله أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه ) [١] ( خداوند داناتر است كه رسالت خود را در چه كسى و چه موقعيّتى قرار بدهد ) .

[١] . الانعام آيه ١٢٤ .