ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٥٦ - كتاب سوم - كتب آسمانى

پس به معنى عالم اكبر توئى اگر كسى بخواهد دليل اين مطلب را جستجو كند بايد به امكان احاطهء علمى و گسترش خواست انسان بر قرائت همهء كتاب آفاقى توجّه نمايد كه چگونه براى او مانند يك واحد براى درك و دريافت بر نهاده مى شود - آرى ، اين همان نسخهء اصلى نامهء الهى است كه كتاب نفسى ناميده شده است - اى نسخهء نامهء الهى كه توئى هفتم - كتاب نفسى مى تواند واسطهء اتّصال دو رويهء طبيعت و ماوراى طبيعت كتاب آفاقى بيكديگر بوده باشد - < شعر > دو سر هر دو حلقهء هستى بحقيقت بهم تو پيوستى < / شعر > ولى كتاب آفاقى مى تواند با شفّافيّت صيقلى كه براى نفوس زكيّه پيدا مى كند ، فقط دالانى براى عبور روح بآن سوى طبيعت بوده باشد .
كتاب سوم - كتب آسمانى كتب آسمانى كه خداوند بوسيلهء پيامبران عظام براى بشر فرستاده است .
اساس شناخت معناى دو كتاب آفاقى و انفسى اين كتاب است .
هر كسى ادّعا كند كه من بدون خواندن اين كتاب سوم دو كتاب آفاقى و انفسى را مى توانم بخوانم ، حتما معناى خواندن كتاب را با چند ورق زدن پراكنده از كتاب [ با صفحات بىشمارش ] و جلب شدن به بعضى از كلمات و حروف آن كه همراه با ليسيدن آنها باشد ، اشتباه كرده است .
كتاب آسمانى بيان خالق دو كتاب آفاقى و انفسى است كه اشتباه و خطا راهى بآن ندارند . اين كتاب انسان و جهان را « آن چنانكه هستند » و انسان را « آن چنانكه بايد » و « جهان آن چنانكه مى توان از آن برخوردار شد » براى خاك نشينانى كه مهمانان چند روزهء دو قلمرو انسان و جهانند تعليم مى دهد . اگر ما بيك حقيقت بسيار مهمّ كه ذيلا متذكَّر مى شويم دقيقا توجّه نمائيم ، عظمت كتاب آسمانى و ضرورت خواندن و عمل بآن را مى فهميم . آن حقيقت