ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣ - به الطاف خداوندى كه در باره شما فرموده است ، توجّه نمائيد

٢٤ ، ٢٩ - و ألبسكم الرّياش ، و أرفغ لكم المعاش ، و أحاط بكم الأحصاء و أرصد لكم الجزاء ، و آثركم بالنّعم السّوابغ و الرّفد الرّوافغ ( لباس بر شما پوشانده و براى شما معاش فراوان ارزانى داشته است ، خداوند سبحان بر همه موجوديّت و اعمال شما محيط ، و براى همه اعمال شما نتائجى را در كمين نهاده و شما را با نعمتهاى فراوان مورد عنايت قرار داده و با عطاياى فراوان مشمول لطفش فرموده است ) .
به الطاف خداوندى كه در باره شما فرموده است ، توجّه نمائيد خداوند متعال به آفرينش جاندارانى بنام انسان كفايت نكرده است كه او را در ميان طبيعت پر حوادث و تصادم رها كند و سرنوشت او را بدون وسائل ادامه زندگى به تصادفات بسپارد . زيرا خداوند متعال مديريّت ادامه حيات را اگر چه در ظاهر امر به خود انسان سپرده است ، ولى با نظر عميقتر در باره حيات كه از عالم مادّه بدون توانائى خود حيات بيرون مى آيد ، مى بينيم كه اگر عوامل فوق طبيعى مؤثّر در فعّاليّت آدمى براى ادامه حيات نبود ، او حتّى قدرت نگهداشتن يك لحظه از حيات خويش را هم نداشت . بينوا اولاد آدم كه صبحگاهان از خواب برميخيزد و بسادگى تمام لباس مى پوشد و گرد و خاك آن را هم پاك مى كند و دنبال كارش مى رود و هرگز به ذهنش خطور نمى كند كه آن خداوندى كه پوست و پشم مناسب هوا و ديگر پديده‌هاى محيطى را براى حيوانات پوشانيده است ، همان خداوندى است كه آدمى را به تهيه لباس مناسب هوا و قامت و اعضايش وادار نموده و براى انجام اين كار حياتى انواعى از استعدادها را در درونش نهاده است . و همچنين آدمى ابزار بدست مى گيرد و رهسپار ميدان طبيعت مى گردد و با اجزاء و روابط آن گلاويز مى شود و موادّ معيشت خود را بدست مى آورد و با كمال سادگى