ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٤ - آيا اين انسان كه ديروز هيچ بوده و امروز نهادى بزرگتر از جهان بزرگ در درون خود دارد ، فردا نيست و نابود خواهد گشت

پيش از انشاء جهان هستى بىسابقهء مادّى و صورى كه مورد پذيرش همهء اديان الهى و حكما و فلاسفهء بزرگ است ، وجود داشتند و در انشاء جهان مى انديشيدند ، حتما مى گفتند : بوجود آوردن جهان بىسابقهء مادّى و صورى امكانناپذير است و خداوند چنين كارى را نمى تواند انجام بدهد . ولى خداوند بر خلاف انديشه و گفتار اين بيخبران از قدرت الهى جهان را انشاء و ابداع فرموده است ، و بهمين ترتيب خداوند متعال همين انسانها را كه در اين دنيا بوجود آمده و زندگى كرده و اجسامشان متلاشى گشته است ، بار ديگر بوجود خواهد آورد و آنانرا مورد بازخواست قرار خواهد داد . خداوند در قرآن مجيد در چند مورد در پاسخ كسانى كه مى گفتند : اين بدنهاى متلاشى شده و اين استخوانهاى پوسيده چگونه بار ديگر زنده ميشوند و به شكلى كه در اين دنيا زندگى مى كردند ، در مى آورد فرموده است : خداوندى كه جهان هستى و انسانها را بدون سابقهء وجود مادّى و صورى انشاء و ابداع نموده است ، بار ديگر مى تواند همين خلقت را تجديد كند از آن جمله : * ( وَضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَه قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَهِيَ رَمِيمٌ . قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ . الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْه تُوقِدُونَ . أَ وَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ [١] ( اين انسان [ نادان ] براى ما مثل زده و مى گويد : كيست كه استخوانها را پس از پوسيدن آنها زنده كند . [ اى پيامبر ما به او ] بگو : آن خداوندى كه آنها را اوّلين بار آفريده است ، زنده ميكند و او بر همهء مخلوقات دانا است . آن خداوندى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريد و شما از آن درخت آتش روشن مى نمائيد . آيا خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده توانائى آفريدن مثل آن انسانها [ كه استخوانهايشان پوسيده است ] را ندارد ، آرى ، او است خلَّاق دانا ) .

[١] . يس آيهء ٧٨ تا ٨١ .