ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٦ - ٦ - ريا كارى شرك است

و ادامه مى دهند ، زيرا هر مطلقى را كه براى ادامهء وجود كائنات در نظر بگيريم ، ساختهء ذهن ما است و واقعيّتى ندارد .
٤٩ ، ٥١ - و اعلموا أنّ يسير الرّياء شرك ، و مجالسة أهل الهوى منساة للإيمان و محضرة للشّيطان ( و بدانيد كه اندك رياء شرك است و همنشينى با هوىپرستان جايگاه [ علَّت ] فراموشى ايمان و حضور شيطان است ) ٦ - ريا كارى شرك است .
مقدارى از مباحث مربوط به رياء در تفسير خطبه - هاى گذشته بررسى شده است . در اين مورد به بعضى از آسيبهاى روحى و زيانهاى اجتماعى كه از رياكاريها بوجود مى آيند ، اشاره مى كنيم : ١ - هيچ ضررى براى يك روح بالاتر از آن نيست كه عملى را كه بجا مى آورد ، بجاى آنكه موجب اعتلاى روح او بوده باشد ، موجب سقوط آن در شرك شود و وسيلهء اهانت به مقام ربوبى گردد .
٢ - نتيجهء شركى كه از رياكارى بوجود مى آيد ، سقوط همهء ارزشها و اصول است ، زيرا رياكار با ريائى كه انجام مى دهد با عظمتترين و با ارزشترين حقيقت را كه عبارتست از شكوفا ساختن روح با قرار گرفتن در جاذبهء كمال الهى مورد اهانت قرار مى دهد و آنرا با يك انسان كه چه بسا كه از شقىّترين اشقياء باشد معاوضه ميكند براى چنين كسى هيچ ارزشى مفهوم نخواهد داشت .
٣ - نوعى اضطراب و تشويش درونى كه در نتيجهء رياكارى درون آدمى را فرا مى گيرد كه با هيچ گونه تلقين و تسليت منتفى نمى گردد ، مگر اين كه قبح رياء را درك كند و توبه و بازگشت نمايد .
٤ - ضررهاى اجتماعى كه از رياكارى عائد انسانها مى گردد ، بسيار است