ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١ - نخست بندگى خداوند و سپس تحمّل بار سنگين رسالت

با اين حال در انسانى كه خداوند او را رسول قرار مى دهد شايستگى اخلاقى و روحانى بسيار والائى بايد وجود داشته باشد كه بتواند آن بار سنگين و مسئوليت فوق العاده حسّاس را تحمّل كند و به مقصد برساند . اين را مى دانيم كه - < شعر > دانه اى در صيدگاه عشق بىرخصت مچين كز بهشت آدم بيك تقصير بيرون مى كنند < / شعر > اين آيات را با دقّت بخوانيم كه خداوند متعال خطاب به پيامبر اكرم ( ص ) مى فرمايد : ( وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ . وَلا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ . وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) [١] ( اى پيامبر از هرگونه پليديها دور شو . و در رسالتت بكسى منّت مگذار كه كار خود را زياد تلقّى كنى . و براى پروردگارت [ در راه پروردگارت ] شكيبا باش ) .
بايد اى پيامبر ، چنان درون خود را تصفيه كنى كه هيچ گونه پليدى وارد درون تو نگردد . و هيچ منّتى هم بر مردم مگذار ، و اين حقيقت را بدان كه نعمت عظماى رسالت و قدرت اجراى آن ، از مشيّت من سرچشمه مى گيرد و انسانهائى كه تو بر آنان مبعوث شده اى بندگان من هستند و براى آنان ذلَّت و خوارى ناشى از منّت را نمى خواهم . منّت و احساس فقط از آن من است و بس .
( يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ . قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا . نِصْفَه أَوِ انْقُصْ مِنْه قَلِيلًا . أَوْ زِدْ عَلَيْه وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا . إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا . إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَأَقْوَمُ قِيلًا . إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلًا . وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْه تَبْتِيلًا ) [٢] ( اى پيچيده بر لباسش [ يا اى در بر دارنده لباس رسالت ] شب را مگر اندكى براى نماز برپا خيز [ و اگر نتوانستى ] نصف شب يا مقدارى

[١] . المدّثّر آيه ٦ تا ٨ .
[٢] . المزّمّل آيه از آيه ٢ تا ٩ .