ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨١ - جوانى رو به پيرى و طراوت و شادابى رو به پژمردگى و گويائى رو به خاموشى و انس جمعى رو به تنهائى

و نگريستن پناه جويانه به يارى اولاد و خويشان و آشنايان عزيز و نيكان همدم . آيا آن همه ياران و نزديكان توانستند مرگ را از آن مسافر زير خاك تيره دفع نمايند و آيا آن گريه كنندگان توانستند سودى به حال آن راهرو ديار خاموشان برسانند ) .
جوانى رو به پيرى و طراوت و شادابى رو به پژمردگى و گويائى رو به خاموشى و انس جمعى رو به تنهائى اينست قانون طبيعتى كه جلوه گاه مشيّت خداوندى است و هيچ انسانى اگر چه در نهايت قدرت بوده باشد نمى تواند از اين مسير منحرف شود . اگر بر بال فرشته نشينى و از همهء فضاهاى بيكران بگذرى و براى خود منزلگهى پيدا كنى كه ديوارهايش از پولاد باشد ، و حواسّت از هر گونه حركت و استمرار قطع شود تا گذشت زمان را از درونت برانى و مرور لحظات را احساس نكنى ، باز مرگ سراغت را خواهد گرفت و تا بخود بيائى قدّ رعناى همچون سرو آزادت خميده و براى برخاستن بايد دستت را بگيرند يا دست به ديوار زده براى برخاستن و راه رفتن از ديوار يا عصا استمداد خواهى نمود .
اگر روى از گذشت فصول برتافته و خود را در فضائى ببينى كه فوق توالى فصول بوده باشد ، باز چروكهاى يأسآور گذشت ساليان عمر و نزديكى به گور تيره و تار را در چهره ات نمايان خواهد ساخت . در آن هنگام كه از ميان زلف و گيسوى انبوه و مشكين تو ، تا رهائى از موهاى سفيد روئيدن گرفتند و رو به افزايش نهادند تدريجا پيغام طلوع بامداد ابديّت را براى تو خواهند آورد و ضمنا تبديل حرارت جوانى را بر سردى پيرى با شروع ريزش اوّلين دانه‌هاى برف خزانى اعلان خواهند كرد - < شعر > چون كه هوا سرد شود يك دو ماه برف سفيد آورد ابر سياه < / شعر > اگر همهء قوانين طبّ و همهء دواها و وسائل پيشگيرى امراض در اختيارت