ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧١ - براى وصول بآن هدفى كه غرض و غايت زندگى است ، تقوى ضرورت دارد

نبايد همواره به فكر و ذكر او باشيم آيا نبايد حيات خود را با محاسبهء او و نظاره و سلطه و عدالت مطلق او ادامه بدهيم ( ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّه وَقاراً ) [١] ( چه شده بر شما كه عظمت و وقار خداوندى را در نمى يابيد ) .
براى به فعليّت رساندن وعده اى كه خداوند بشما داده است ، شايستگى كسب كنيد . - < شعر > هر چه هست از قامت ناساز و بى اندام ما است ورنه تشريف تو از بالاى كس كوتاه نيست < / شعر > خداوند متعال هم بحكم عقل سليم و وجدان براى كوششها در راه فضيلت و تقوى نتائجى را مقرّر فرموده است و هم در كتاب آسمانى خود براى آن كوششها وعده‌ها فرموده است . و چنانكه بحكم عقل سليم و وجدان خداوند سبحان نتائج مقرّرهء كوششهاى ما را ناديده نخواهد گرفت ، همچنان مطابق آيات صريحى كه در كتاب خود آورده است ، او از وعده هائى كه داده است ، هرگز تخلَّف نخواهد فرمود . و اين كه مى گوئيم : « خدا از وعده هائى كه داده است ، تخلَّف نخواهد فرمود » معنايش آن نيست كه ما يا عمل ما خداوند را مجبور به عمل به وعده هائى كه داده است ، مى نمايد ، بلكه حكمت متعاليه و وعده اى كه خود در بارهء عدم تخلَّف از وعده هايش فرموده است ، مقتضى وفاى او به وعده هائى است كه به بندگانش داده است :
< شعر > من نيم حاكم حكايت مى كنم < / شعر > آيات قرآنى در بارهء عدم تخلَّف خداوندى از وعده هائى كه داده است فراوان است از آن جمله :

[١] . نوح آيهء ١٣ .