ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤٧ - خاصّيّت سوم - خود فريبى است ، كسانى كه عمر خود را در آرزوها سپرى مى نمايند

( اى مردم ، زهد همان كوتاه كردن آرزو و شكر در موقع متنعّم شدن به نعمتها و پرهيز شديد از محرّمات است ) .
١١ - و اعلم يقينا أنّك لن تبلغ أملك [١] . ( فرزندم ، يقينا بدان كه تو به آرزويت نخواهى رسيد ) .
١٢ - لا تكن ممّن يرجو الأخرة بغير العمل و يرجّى التّوبة بطول الأمل [٢] . ( مباش از آن كسانى كه آخرت را بدون عمل آرزو ميكند و بآن اميد مى دارد و بجهت طول آرزو توبه را بتأخير مى اندازد . ) ١٣ - لو رأى العبد الأجل و مصيره لأبغض الأمل و غروره [٣] . ( اگر بنده پايان زندگى و سرنوشت نهائى خود را مى ديد ، آرزو را دشمن مى داشت ) .
١٤ - فعيشك قصير ، و خطرك يسير و أملك حقير [٤] . ( اى دنيا عيش تو كوتاه و خطر تو ناچيز و آرزو در بارهء تو محقّر است ) .
١٥ - فاتّقى عبد ربّه ، نصح نفسه ، و قدّم توبته و غلب شهوته ، فإنّ أجله مستور عنه و أمله خادع له [٥] . ( آن بنده براى خدايش تقوى ورزيد كه خيرخواه خويشتن شد و توبه اش را پيش انداخت و به شهوتش غلبه كرد ، زيرا پايان زندگى او پوشيده و آرزويش فريبندهء او است ) .
١٦ - من جرى فى عنان أمله عثر بأجله [٦] ( هر كس كه خود را به اختيار آرزويش سپرد ، با پايان زندگيش بلغزش مى افتد [ يا نتيجهء لغزشش را با پايان رسيدن اجلش خواهد ديد ]

[١] . نامه‌ها و وصايا ص ٤٠١ شماره ٢٩ .
[٢] . كلمات قصار ص ٤٩٧ شمارهء ١٥ .
[٣] . در ص ٥٣٤ شمارهء ٣٣٤ .
[٤] . در ص ٤٨١ شماره ٧٧ .
[٥] . خطبهء ٦٤ ص ٩٥ .
[٦] . كلمات قصار ص ٤٧١ شماره ١٩ .