ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٤ - ٩ - از حسد اجتناب كنيد

كه به آنان داده شده است ، دراز مكن و نفس خود را بدنبال آن مينداز ، زيرا حسود بر نعمتهاى من غضبناك است و از قسمتى كه ميان بندگانم تقسيم نموده‌ام ، جلوگيرى مى نمايد . و كسى كه اين [ صفت خبيث ] را داشته باشد ، من از او نيستم و از من نيست ) .
محمّد بن مسلم مى گويد :
قال أبو جعفر عليه السّلام إنّ الرّجل ليأتي بأدنى بادرة فيكفر و إنّ الحسد ليأكل الإيمان كما يأكل النّار الحطب [١] ( امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : يك انسانى كمترين جرمى را مرتكب مى شود و كفارهء آنرا مى پردازد و حسد ايمان را مى خورد چنانكه آتش هيزم را ) .
ابو بصير مى گويد :
قال أبو عبد اللَّه الصّادق عليه السّلام : أصول الكفر ثلاثة : الحرص و الاستكبار و الحسد [٢] ( امام صادق عليه السّلام فرموده است : اصول كفر سه چيز است : حرص و استكبار و حسد ) .
فضيل بن عياض مى گويد :
قال أبو عبد اللَّه عليه السّلام : إنّ المؤمن يغبط و لا يحسد و المنافق يحسد و لا يغبط [٣] ( امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن غبطه مى خورد و حسادت نمى ورزد منافق حسادت مى ورزد و غبطه نمى خورد ) .
روايات در بارهء پليدى حسد و لزوم معالجهء اين بيمارى مهلك كه مقدّمات آن از خودخواهى سوزانندهء « جز خود » شروع مى شود ، بسيار است . مباحثى

[١] . منهاج البراعة ج ٦ - ص ١٥٢ .
[٢] . منهاج البراعة ج ٦ - ص ١٥٢ .
[٣] . منهاج البراعة ج ٦ - ص ١٥٢ .