ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٤ - بكجا مى رويد علَّت غرور شما چيست رو بكدامين پناهگاه مى بريد

و خلاصى هست و نه ملجأ و تكيه گاهى ، و نه توانائى فرار ] پس بكدامين مسير منحرف مى شويد و بكدامين سوى برميگرديد ، يا بكدامين پشتيبان مغرور شده‌ايد جز اين نيست كه نصيب هر يك از شما از زمين بطول و عرض قامت شما است خوابگاهى كه بالاخره گونه بر خاكش نهاده [ و در همان جا هر چه را كه از طبيعت گرفته و به شكل گوشت و پوست و خون و رگ و استخوان موجوديّت طبيعى خود را تشكيل داده بوديد ، به خود طبيعت برخواهيد گرداند . ] هم اكنون بخود بيائيد اى بندگان خدا كه مهلت وسيعى بشما داده شده و روح شما در طول زمان براى ارشاد آزاد است و بدنها در حال راحت و ميدان تجمّع براى زندگى و فرصت باقيماندهء حيات و تجديد اراده‌ها و مهلت براى برآوردن نياز وسيع است . [ برخيزيد و حركت كنيد ] ، پيش از آنكه زمان كوتاه شود و پيش از آنكه به تنگناى خوابگاه نهائى وارد شويد و پيش از ترس عقبات و بيم جدائى روح از بدن و پيش از رسيدن به غايتى كه مورد انتظار است و قبل از مؤاخذهء خداوند عزيز به فكر سرنوشت و مقصد نهائى خود باشيد ) .
بكجا مى رويد علَّت غرور شما چيست رو بكدامين پناهگاه مى بريد ( فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ) [١] ( إِنَّ الله ) [٢] ( به كجا مى رويد ) و ( به كدامين سو برميگرديد ) امير المؤمنين مى فرمايد : روى سخن با بينايان و شنوندگان و تندرستان و داراى امكانات زندگى است . انسان بينا و شنوا بايد بداند كه اين حركت پر معنى و اين زندگى قانونى كه سر تا سر ماهيّت و مختصّات آنرا قوانين دقيق احاطه كرده است ، حتما هدفى دارد و چنين پديدهء بزرگ ياوه و

[١] . التّكوير آيهء ٢٦ .
[٢] - الأنعام ٩٥ و فاطر ٣ و غافر ٦٢ .