با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٣ - نامه امام عليه السلام به محمد حنفيه و بنىهاشم

٣- «إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ» [١]

[اى مشركان‌] اگر شما پيروزى [حق‌] را مى‌طلبيد، اينك پيروزى به سراغ شما آمد [و اسلام پيروز شد].

٤- «وَ يَقُولُونَ مَتى‌ هذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ» [٢]

و مى‌پرسند: «اگر راست مى‌گوييد، اين پيروزى [شما] چه وقت است؟».

٥- «قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمانُهُمْ» [٣]

بگو: «روز پيروزى، ايمان كسانى كه كافر شده‌اند سود نمى‌بخشد».

٦- «إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً» [٤]

ما تو را پيروزى بخشيديم [چه‌] پيروزى درخشانى!

٧- «فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً» [٥]

و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پيروزى نزديكى به آنها پاداش داد.

٨- «فَعَلِمَ ما لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذلِكَ فَتْحاً قَرِيباً» [٦]

خدا آنچه را كه نمى‌دانستيد دانست، و غير از اين، پيروزى نزديكى [براى شما] قرار داد.

٩- «فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ» [٧]

ميان من و آنان فيصله ده، و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش.

[١] انفال (٨)، آيه ١٩.

[٢] سجده (٣٢)، آيه ٢٨.

[٣] همان، آيه ٢٩.

[٤] فتح (٤٨)، آيه ١.

[٥] همان، آيه ١٨.

[٦] همان، آيه ٢٧.

[٧] شعراء (٢٦)، آيه ١١٨.