از ظاهر برخى متونى كه داستان قتل شهيد نامدار، ميثم تمار، را نقل كرده‌اند، چنين برمى‌آيد كه شهادت وى در اواخر ماه ذى حجه سال شصتم هجرت بود. شيخ مفيد گويد: «در همان سالى كه به شهادت رسيد حج گزارد». [٤] برخى از متون تصريح دارند

[١] اصبغ بن نُباته: او از موثقان و ياران نزديك اميرالمؤمنين و حسنين عليهم السلام است. اصبغ پيمان امير مؤمنان به‌مالك اشتر و وصيت آن حضرت به پسرش، محمد حنفيه، را از ايشان روايت كرده است. او از اعضاى شرطه خميس بود كه با حضرت پيمان جان فشانى بستند و او پيروزيشان را ضمانت كرد. اميرالمؤمنين عليه السلام وى را در زمره موثقان دهگانه به شمار آورده است او در غسل سلمان فارسى به امام عليه السلام كمك كرد، و از كسانى است كه تخت سلمان را كنار گورستان برد؛ كه مى‌خواست با مردگان سخن بگويد. اصبغ كه در جنگ صفين فرمانده شرطه خميس بود به على عليه السلام گفت: مرا از ديگران پيش‌تر بفرست؛ زيرا كه امروز مرا شكيبا خواهى يافت و از يارى من بهره‌مند خواهى شد. فرمود: با نام و بركت خداوند پيش رو. او پيش رفت، شمشير برگرفت و رايت به دوش رجز مى‌خواند؛ و هنگام بازگشت، شمشير و نيزه‌اش خون‌آلود بود. او پيرى پارسا و عبادتگر بود و هنگام رويارويى با دشمن شمشيرش را غلاف نمى‌كرد. او از ذخاير على عليه السلام بود؛ كه با آن حضرت پيمان مرگ بسته بود. وى از شهسواران عراق بود؛ و كسى است كه مى‌گويد: صد فصل از مواعظ اميرالمؤمنين را حفظ كردم و از خطابه‌هاى آن حضرت آن قدر به حافظه سپرده‌ام كه انفاق، جز بر وسعت و فراوانى آنها نيفزايد. (مستدركات علم رجال الحديث، ج ١، ص ٦٩٢).

[٢] حارث اعور همدانى: وى از دوستان اميرالمؤمنين عليه السلام بود و على عليه السلام او را در زمره موثقان دهگانه خويش به شمار آورد. ابن ابى الحديد گويد: او از فقيهان بود و در سال ٦٥ ه. ق درگذشت. (مستدركات علم رجال الحديث، ج ٢، ص ٢٦٠).

طبرى گويد: او از ياران پيشگام على عليه السلام و اهل فقه، دانش فرايض و حساب بود. (قاموس‌الرجال، ج ٣، ص ١٤).

عامه نيز اورا موثق‌شمرده و ستوده‌اند و در صحاح و ديگر جاها ازاو حديث نقل‌كرده‌اند. (الغدير، ج ١١، ص ٢٢٢).

[٣] مقتل الحسين، مقرم، ص ١٥٧.

[٤] ارشاد، ص ١٧٠.