با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠٤ - معناى استخاره

امام كرده بودند- مى‌كشتند و نزد مردم خود را خون‌خواه امام قلمداد مى‌كردند و امر را بر بيشتر مردم مشتبه مى‌ساختند و فاجعه اسلام همچنان به حال خود باقى مى‌ماند و حتى مصيبت استوارتر و شديدتر هم مى‌گشت.

٧- در پايان اين گفت و گو در برابر اين سخن امام عليه السلام قرار مى‌گيريم كه مى‌فرمايد: «هر چه خداوند مقدر كند همان مى‌شود، با وجود اين از خداوند طلب خير مى‌كنم و درباره آينده مى‌انديشم». عبارت «از خداوند طلب خير مى‌كنم» در برخى گفت و گوهاى امام عليه السلام با ابن‌زبير و ابن‌مطيع و در پاسخ به نامه مسور بن مخرمه نيز تكرار شده است.

آيا مقصود امام از استخاره درخواست آگاهى نسبت به امور آميخته با خير و نيكى است؟ آيا مفهوم طلب خير اين است كه امام عليه السلام براى روند قيامش نقشه از پيش تعيين شده‌اى نداشت؟ و نمى‌دانست سرنوشت و آينده كار او چه خواهد بود؛ و آن چيزى كه به حركت او جهت مى‌بخشيد طلب خير از خداوند بود؟

آيا كار را با استخاره پيش بردن با اعتقاد به شرايط لازم امامتِ تجسم يافته در شخصيت امامان اهل بيت، پس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، به ويژه در زمينه علم امام عليه السلام منافاتى ندارد!؟

و آيا ميراث روايى فراوان به جا مانده از پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام در اخبار از پيشامدهاى آينده تا روز قيامت، به ويژه اخبار رسيده از پيامبر صلى الله عليه و آله و از على عليه السلام و حسن عليه السلام و حسين عليه السلام درباره حماسه عاشورا چنين چيزى را تأييد مى‌كند؟

پيش از پرداختن به پاسخ لازم است كه در اينجا معناى استخاره را در لغت و اصطلاح روشن كنيم.

معناى استخاره‌

استخاره در لغت به معناى طلب خير كردن در چيزى است و «استخار الله» يعنى از خداوند طلب خير كرد و «اللهم خِرْ لى» يعنى خداوندا نيكوترينِ دو كار را برايم برگزين. [١]

[١] لسان العرب، ج ٤، ص ٢٦٦- ٢٦٧.