نقطه اشتراك ديگر اين دو، پيشنهادها و مشورت‌هايى است كه با حساب پيروزى و شرايط و لوازم آن داده‌اند؛ به طورى كه هر كس در گفت و گوهاى امام عليه السلام با هر يك از اين دو تأمل بورزد، آن را در خواهد يافت.

محمد بن حنفيه در هنگام حضور امام عليه السلام در مدينه ديدگاه خويش را نزد امام حسين عليه السلام ابراز داشت و گفت: «برادرم، من تو را از همه مردم بيشتر دوست مى‌دارم و از همه نزد من عزيزترى و از خيرخواهى نسبت به تو دريغ نمى‌ورزم و تو از همه به خيرخواهى سزاوارترى. تا آنجا كه مى‌توانى از بيعت يزيد بن معاويه خوددارى كن و از شهرها دور شو، آن‌گاه پيك‌هايت را نزد مردم بفرست و آنان را به خود دعوت كن. اگر مردم بيعت تو را پذيرفتند، خداى را سپاس بگزار و اگر بر ديگرى گرد آمدند، خداوند بدين وسيله از دين و عقل‌ات هرگز نكاسته است و جوانمردى و فضيلت خويش را همچنان دارى. من بيم آن دارم كه به يكى از اين شهرها درآيى و مردم باهم اختلاف كنند و گروهى به تو بپيوندند و گروهى ديگر بر ضد تو باشند. آنگاه با يكديگر بجنگند و نخستين هدف نيزه‌ها تو باشى؛ كه در آن صورت آن كس كه خود او و پدر و مادرش از همه اين امت بهتر است، خونش از همه تباه‌تر و خاندانش از همه خوارتر گردند. [١]

همچنين گفت: در مكه فرود آى؛ اگر آن شهر را جايى مطمئن يافتى، خود راهى است و اگر با تو سر ناسازگارى گرفت، [بايد] به ريگزارها و دره‌هاى كوه‌ها پناه ببرى و از شهرى به شهرى بروى، تا ببينى كه رأى مردم بر چه چيز تعلق مى‌گيرد؛ و تو در هنگام استقبال از پيشامدها نيكوترين رأى‌ها را برمى‌گزينى» [٢]

و در نقل الفتوح آمده است: «به مكه برو. اگر آن را سرايى مطمئن يافتى، اين همان چيزى است كه خواسته من و تو است و اگر جز اين بود به يمن برو كه مردمش ياران جد و پدر و برادر تواند. آنان مردمى بس مهربانند و دل‌هايى نرم دارند و سرزمين‌شان از همه جا فراخ‌تر است و خردهاشان بر همه برترى دارد. اگر سرزمين يمن را مطمئن يافتى [كه خوب‌]

[١] الارشاد، ص ٢٠١- ٢٠٢.

[٢] همان.