است كه آن را ديدار خواهم كرد. گويى كه گرگان دشت‌هاى ميان نواويس و كربلا، بند از بندم جدا مى‌سازند؛ و شكم‌هاى خالى و گرسنه از پاره‌هاى تنم پر مى‌شود. از روز رقم خورده با قلم سرنوشت گريزى نيست. ما خاندان نبوت به خوشنودى خداوند خوشنوديم. بر بلاى او مى‌شكيبيم و او به ما پاداش شكيبايان را مى‌دهد. خويشاوندان رسول خدا هرگز از وى منحرف نمى‌شوند؛ و در بهشت بر او گرد مى‌آيند. تا چشم‌هايش بدان وسيله روشن گردد و وعده‌اش به وسيله آنان عملى شود. هر كس در راه ما آماده جانبازى است و آهنگ آرام گرفتن به لقاى الهى را دارد، پس با ما بكوچد؛ و من بامدادان آماده حركتم. ان شاء الله.

نكته‌هاى قابل استفاده از اين خطبه شريفه‌

١- امام عليه السلام رهيدنى نبودن انسان از بند مرگ را به رهيدنى نبودن گردن دختران جوان از طوق گردنبند محكم تشبيه كرده است؛ و تشبيه مرگ به گردنبند بر گردن دختران جوان، كه زينت آنها به شمار مى‌آيد، نگرش باشكوهى است به اين كه مرگ در راه حركت تكوينى انسان، يك گام تكاملى است؛ و به‌ويژه براى مؤمن در مسير سرنوشتش يك زينت است. چرا كه او را از سراى درد و رنج و گرفتارى و سختى به سراى پرنعمت و پاداش كامل و سعادت هميشگى مى‌رساند؛ و بدون شك شهادت، كه برترين و شريف‌ترين مرگ‌هاست، نسبت به مطلق مرگ، به حقيقت زينت تناسب بيشترى دارد؛ و جز انسان‌هاى سعادتمند از آن برخوردار نگردند.

٢- اين سخن امام عليه السلام كه مى‌فرمايد: «براى من قتلگاهى برگزيده شده است كه آن را ديدار خواهم كرد»، اشاره به اين دارد كه اين قتلگاه يك انتخاب الهى است، و نه از سر زور و جبر؛ كه با سرافراز شدن به كرامت وظيفه، در آن شرايط ويژه دشوار، امام به طور تعبدى و براى امتثال فرمان خداوند و در راستاى انجام وظيفه به سوى آن حركت مى‌كند.

اين سخن امام عليه السلام به آگاهى از سرنوشت و سرانجام كار خويش نيز اشاره دارد.

٣- اين سخن امام عليه السلام كه مى‌فرمايد: «از روز رقم خورده با قلم سرنوشت گريزى نيست»، اشاره روشنى است به حتمى بودن اين قتل و تحقق آن سرنوشت مكتوب به قلم قضاى‌