تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٢ - شرح آيات

به آرزوها و خواستها در مجراى صحيح پاسخ مثبت مى‌دهد و بيان مى‌كند كه عمل كردن از راه درست وسيله رسيدن به چنان نعيم است، و از همين گذرگاه اشاره به قرآن كريم مى‌شود

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا- ما اين قرآن را بر تو فرو فرستاديم فرو فرستادنى.» يعنى به اقساط فرو فرستاديم نه يكباره، و اين سازگار با هدف قرآن است كه عبارت از ساختن شخصيت ابرار در همه ابعاد است، تا به اوج آن رضوان و نعيم عالى مرتبه الاهى درجه به درجه بالا رود، و هر كس خواستار رسيدن به اين مقام باشد، تنها يك راه در برابر خود دارد، و آن چشم پوشيدن از آرزوها و گمانهاى مجرد و محض و پرداختن به سعى و كوشش و اجتهاد بنا بر هدايت كتاب ابرار و بالا رفتن از معراج آيات آن است. و اين نيازمند شكيبايى ورزيدن در برابر سختيها است، چه راه بهشت عموما آكنده از مكاره و رنجهاى ناپسنديده است، تا چه رسد به اين كه هدف رسيدن به برترين و بالاترين درجات آن يعنى درجه ابرار بوده باشد.

رسيدن به اين هدف بزرگ بسته به توجه به حقايق آينده است

نخست: تسليم مطلق به قضا و قدر خدا و سنتهاى او در آفريدگان و شرايع.

و شكيبايى است تا بتواند ميوه توكل بر پروردگار خويش و تسليم به فرمان و رسالت او را بچيند و از آن بهره‌مند شود، چه گاه رسالت او را مورد عمل قرار مى‌دهيم، ولى ضرورتى ندارد كه به صورت مستقيم به نتيجه‌ها دسترس پيدا كنيم؛ بنا بر اين واجب است كه شتابزدگى در رسيدن به نتيجه را كنار بگذاريم، و كار خويش به خداوند متعال واگذار كنيم بدون اين كه در مقابل آنچه خدا مقدر كرده است ابراز تأسف كنيم، يا از درازى انتظار ناراحت شويم. و سپس عملى كردن قرآن مستلزم روح صبر است، زيرا كه آدمى را در برابر مقرراتى دشوار و چالشهايى فراوان در ذات خودش و در محيط زندگى قرار مى‌دهد،