تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٧ - شرح آيات

آن است كه هر چه بخواهند به آن دسترس پيدا مى‌كنند، [٣٩] و حسن بصرى از رسول اللَّه (ص) روايت كرده است كه/ ١٨٧ گفت: «آن كه در پايين‌ترين درجه از اهل بهشت قرار دارد، در ميان هزار هزار خدمتگزار از پسركان جاودانى بر مركبى از ياقوت سرخ سوار مى‌شود كه بالهاى زرّين دارد». [٤٠] از ابو جعفر (امام باقر)- عليه السلام- روايت شده است كه گفت: «از رسول اللَّه (ص) درباره اين گفته خداى تعالى يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً- پرسيدند و او گفت: اى على! وفد و گروه ديداركنندگان نمى‌توانند جز سواران باشند ... پس على- عليه السلام- گفت: يا رسول اللَّه! از اين گفته خداى تعالى ما را آگاه ساز: «غرف مبنية من فوقها غرف» از چه چيز ساخته شده است؟ پس گفت: اى على! اينها غرفه‌هايى است كه خداى عزّ و جلّ با درّ و ياقوت و زبرجد براى اولياى خويش ساخته است، و سقفهاى آنها از طلاى در محل جاى گرفته به وسيله نقره است، و هر غرفه از آنها هزار در زرّين دارد، و بر هر درى فرشته‌اى موكل است، و در اين اطاقها فرشهايى از حرير و ديبا به رنگهاى گوناگون بر روى يكديگر قرار گرفته كه ميان آنها كافور و عنبر افشانده‌اند، و معنى اين گفته خداى تعالى: «فرش مرفوعة» همين است. هنگامى كه مؤمن به سراهاى خود در بهشت وارد شود، و بر سر او تاج پادشاهى و كرامت بگذارند، او را زيورهايى از سيم و زر و ياقوت و مرواريد به رشته كشيده شده در اكليل زير تاج مى‌آرايند، و گفت

سپس او را با هفتاد پوشش حرير به رنگها و گونه‌هاى مختلف بافته شده همراه با زر و سيم و لؤلؤ و ياقوت سرخ مى‌پوشانند، و اين تفسير آن گفته خداى تعالى است كه گفت: «يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ پس چون مؤمن بر تخت خود بنشيند، تخت از شادى به اهتزاز و جنبش در مى‌آيد، و در آن هنگام كه منزلگاهها براى ولىّ خدا در بهشت استقرار پيدا كند، فرشته موكل بر باغهاى وى‌