تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣١ - شرح آيات

جا كه در ضمن جريان يافتن برآمدگى و فرورفتگيهايى در آن ديده مى‌شود كه آن نيز تسنيم است، زيرا كه اصل معنى اين كلمه برترى و ارتفاع است، و كوهان شتر نيز به همين سبب سنام خوانده مى‌شود، و بالا رفتن بر ديوار را نيز تسنّم مى‌خوانند. [٣٦] بعضى گفته‌اند: هر چشمه كه از بلنديها سرازير شود، تسنيم نام دارد، و على رغم آن كه اين نزديكترين معانى يا سياق آيه است، من يك مصدر لغوى را كه مؤيّد آن بوده باشد نيافته‌ام.

[٢٨] و بهشت را درجاتى است كه سرانجام به عرش خدا اتصال پيدا مى‌كند، و در آن جنات عدن است كه سراهاى مقربان از بندگان و پيامبران و صدّيقان در آن جاى دارد، و سورة الواقعة گوشه‌اى از تفاوت ميان درجات مقربان پيشى گرفته و درجات اصحاب يمين را بيان كرده است، و در اين سوره نيز اشاره به گوشه‌اى از آن مى‌شود، از آن لحاظ كه شراب ابرار با تسنيم آميخته شده كه مقربان از آن مى‌نوشند و آن شراب اختصاصى ايشان است.

عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ‌- چشمه‌اى است كه مقربان از آن مى‌نوشند.» شايد در شراب تسنيم آثارى معنوى وجود داشته باشد كه بر اثر آن كسى كه از آن مى‌نوشد به نزديكى و خرسندى خداوند متعال از او دسترس پيدا مى‌كند، و همچنين شراب بهشت عقل را افزايش مى‌دهد، و فكر را به نشاط و فعاليت بر مى‌انگيزد، و به روان آدمى ايمان و عرفان را الهام مى‌كند، آن شراب كجا و شراب دنيا كجا كه عقل را از بين مى‌برد و فكر را سست مى‌كند و روح را از مقام پروردگارش دور مى‌سازد؟! [٢٩] مجالس انس و دوستى و يگانگى و نوشيدن رحيق و شراب سالم از جمله پاداشهايى است كه پروردگار به بندگان تحمل كننده دردهاى روحى خويش عنايت مى‌فرمايد، و چه بسيار كه تبهكاران بر ايشان به استهزا خنديدند و