تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٩ - شرح آيات

[٣٦] همه اين نعمتها، به فضل خدا، هميشه و پياپى به ايشان مى‌رسد، از آن روى كه آنان راه راست و عمل صالح را در دنيا برگزيده بودند.

جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً- پاداشى از خداوند تو كه بخششى بسنده است.» چنان مى‌نمايد كه معنى اين آيه بخشش بزرگى متناسب با اعمال ايشان بوده باشد، بدان سبب كه درجات مؤمنان در آن جا بر حسب درجات در اين جا تفاوت پيدا مى‌كند.

و به قولى: «حسابا» لما عملوا يعنى با در نظر گرفتن آنچه كرده‌اند، چه حساب به معنى شمارش است يعنى به اندازه آنچه براى او در وعده پروردگار واجب است، چه او وعده كرده است كه در مقابل يك حسنه و كار نيك پاداشى ده برابر دهد، و براى گروهى هفتصد برابر وعده داده است، و براى گروهى ديگر بى نهايت و از اندازه بيرون، چنان كه خداى تعالى گفت إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌- پاداش شكيبايان بى‌حساب به ايشان داده مى‌شود». [١٤] و همه اقوال به يك چيز باز مى‌گردد و آن بخشش فراوان است.

[٣٧] و براى آن كه انسان اين نعمتها را بيش از اندازه تصور نكند، خدا بيان كرده است كه آنها از جانب پروردگار بزرگ است كه ملك آسمانها و زمين از آن او و بخشنده است

/ ٢٧٢ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ‌- پروردگار آسمانها و زمين است و آنچه در ميان آنها قرار دارد، و بخشنده است،» و در حق آن كس كه بخشندگى او همه چيز را فرا مى‌گيرد، و چون بخواهد بخشش خود را فراوان مى‌كند، چه گمان مى‌كنى؟

لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً- از او بر هيچ سخنى مالك نيستند.» به درجه‌اى بزرگ است كه اگر بخشندگى او نبود كه بر اثر آن وحى خود را