تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢ - شرح آيات

بتلت الشي‌ء به معنى بريدن آن چيز است.

١٤ كثيبا: الكثيب ريگ فراوان روى هم انباشته است.

مهيلا: هلت الرمل اهيله هيلا فهو مهيل، به معنى آن است كه چون قسمت زيرين ريگ انباشته حركت داده شود، قسمت بالايى آن فرو مى‌ريزد.

١٦ وبيلا: هر سنگينى وبيل است، و از آن است كلأ مستوبل، كه خوراك مايه تخمه و ناگوار به سبب سنگينى آن است؛ و از آن است الوبل و الوابل به معنى باران دانه درشت، و نيز از آن است وبال به معنى آنچه بر نفس گران باشد؛ و الوبيل عصاى ضخيم را گويند.

/ ١٢

شب هنگام به پا خيز مگر اندكى‌

شرح آيات

[١] يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ‌ اى خود را به گليم يا روپوش پوشانده.» مفسّران در كنار اين آيه توقف فراوان داشته، و درباره معنى متزمّل اختلاف فراوان با يكديگر پيدا كرده‌اند؛ يكى از ايشان گفته است: معنى متزمل يعنى پوشيده شده به عباى پيامبرى و تحمل كننده بار سنگين آن است، [١] و علّامه طباطبائى بر اين نظر تعليقى نوشته و گفته است: گواهى بر آن نداريم، [٢] و در