تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٧ - رهنمودهايى از آيات

[ثجّاجا]: يعنى بيرون ريزنده به وفور همچون ريختن خون بدن، مشتق از ثجّ است به معنى فراوان فرو ريختن.

١٦ [ألفافا]: آميخته‌هاى درهم داخل شده كه بعضى از آنها برگرد بعضى ديگر مى‌چرخند، و چنين است باغهايى كه درختان در آنها بر گرد يكديگر پيچيده‌اند.

٢٠ [سرابا]: سراب پهنه آبى است كه به صورت خيالى در صحرا در هنگام ظهر ديده مى‌شود.

/ ٢٤٩

روز داورى وعده‌گاه خدا با خلق است‌

رهنمودهايى از آيات

آيا آنان را ديده‌اى كه از يكديگر درباره خبر بزرگ پرسش كنند، و از روز جزا (از مسئوليت ولايت) و در آن اختلاف پيدا كنند (و سپس از پاسخ گفتن درست و جدى خوددارى كنند)؟ هرگز ... (آنان را به گمراهى خود واگذار) كه به زودى خواهند دانست، سپس هرگز ... (امر به اين سادگى نيست) و به زودى خواهند دانست.

آيا شواهد تدبير و حكمت را نمى‌بينند: در زمينى كه براى قرار گرفتن ايشان آماده و با كوه‌هاى بلند ميخكوب شده، و در آفرينش خودشان كه به صورت جفت آفريده شده‌اند تا كامل كننده وجود يكديگر باشند، و در زندگيشان كه چگونه تنظيم يافته و شب را براى آرامش و روز را روشن و براى كسب معاش ايشان قرار داده است، و در آسمانهايى كه آنان را از حوادث زيانبخش محفوظ مى‌دارد، و در اين كه خدا چگونه چراغى درخشان در آنها قرار داده است، و در فراهم آمدن روزى ايشان كه با باران فروريزنده‌اى آماده مى‌شود و دانه و گياه و باغهاى با درختان انبوه درهم پيچيده همچون نتيجه‌اى از آن باران در اختيار ايشان قرار مى‌گيرد؟! آرى. اگر آنان شواهد آفرينش و نشانه‌هاى حكمت را چنان كه بايد و شايد