تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٣٦ - شرح آيات

خوراك پاكيزه بخورد، و آن را خوب بجود، و در آن هنگام كه هنوز اشتها دارد خوردن را ترك كند، و چون ضرورت به دستشويى رفتن پيش آيد خود را از رفتن به آن باز ندارد، به بيمارى جز/ ٣٣٢ بيمارى مرگ مبتلا نخواهد شد». [١٤] از امام صادق- عليه السلام- روايت شده است كه گفت: «چون براى رسول اللَّه (ص) ميوه نوبرانه‌اى مى‌آوردند، آن را مى‌بوسيد و بر چشم مى‌نهاد و مى‌گفت: خدايا! آغاز آن را در عافيت بهره ما ساختى، پس پايان آن را نيز در عافيت به ما بنما». [١٥] از رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- روايت است كه گفت: «دميدن و فوت كردن در خوراك بركت آن را از ميان مى‌برد». [١٦] دهها آداب ديگر براى طعام هست كه اسلام و جز آن از آنها در كتابهاى فقهى سخن گفته است، و در صورتى كه دين به طعام كه خوراك بدن است اين اندازه اهتمام ورزيده، پس چگونه است توجه آن به علم؛ مگر آن غذاى فكر نيست، آيا شايسته است كه آن را از هر منبع جستجو كنيم؟! هرگز ... ناگزير بايد در آن بينديشيم كه از چه كس مى‌آموزيم، و مصادر معلوماتى كه به آنها توجه مى‌كنيم كدام و چگونه است، چه بسيارى از آنها نادرست است و در وراى آنها جنايتكارانى قرار دارند كه كارى جز گمراه كردن مردمان از راه راست ندارند. اين گونه معلومات براى انسان از زهر كشنده مهلكتر است.

در ضمن حديثى در تفسير اين آيه كريمه چنين آمده است: «علمى كه آن را كسب مى‌كند، از چه كس كسب مى‌كند؟». [١٧] [٢٥] خدا چگونه خوراك را براى تو فراهم مى‌آورد؟

أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا- ما فرو ريختيم آب (باران) را فرو ريختنى.»/ ٣٣٣ پس آب حيات بخش از بالا و به وفور فرو مى‌ريزد، و حتى يك نظر به نظام‌