تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١٨ - شرح آيات

منحرف ساختن ديگران از آيات خدا مى‌شود، و به همين جهت مشاهده مى‌كنيم كه آنان هر كس را كه آيات خدا را بر ايشان تلاوت كند، مرتجع مى‌خوانند و چنان گمان دارند كه اينها چيزى جز خرافات پيشين نيست.

إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِ آياتُنا- چون آيات ما بر او خوانده مى‌شود.» چنان مى‌نمايد كه تلاوت كنندگان آيات همان دعوت‌كنندگان به خدايند كه آيات آنان مردمان را به خدا و رسالتها و شرايع او رهبرى مى‌كند، ولى آنان مستقيما منكر آنها مى‌شوند بدون آن كه اندكى در اين باره بينديشند، و اين همه از ترس آن است كه مبادا در تحت تأثير آيات قرار گيرند و نعيم زوال‌پذير و نيز پايگاه متكى بر گناه و تجاوز ايشان از چنگشان بيرون رود.

قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ‌- مى‌گويد كه اينها افسانه‌هاى پيشينيان است.» شايد مرادشان از اين سخن بيان اين مطلب باشد كه در آينده از آنها متأثر نخواهند شد، به همان گونه كه پيش از اين نيز سودى از آنها نبردند، زيرا كه تنها تكرار دعوتهاى گذشته است. و اين آيه همانند گفتار ايشان در آيه ديگر است كه به اين صورت بيان شده است وَ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ اكْتَتَبَها فَهِيَ تُمْلى‌ عَلَيْهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا. [٢٠]/ ٤١٥ [١٤] چرا بعضى از مردم در برابر آيات بينات خدا چنين ايستار انكار و عناد را انتخاب مى‌كنند؛ آيا خودهاشان را دوست نمى‌دارند، و مگر عقل فرمان نمى‌دهد كه بايد به هشدار گوش فرا داد از آن جهت كه امكان دارد راست باشد و از خطرى بزرگ شخص را برهاند؟ و قرآن به اين پرسش چنين پاسخ مى‌دهد كه: گناه داراى تأثيرى بد بر روى قلب است، و هر چه گناهان متراكم‌تر باشد، آثار آنها نيز متراكم‌تر خواهد شد.

كَلَّا- هرگز.» اينها افسانه‌هاى پيشينيان نيست، بلكه حقايقى از جانب خدا است.