تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٨ - شرح آيات

اندازه آن بكاهى. در حديث از امام صادق- عليه السلام- آمده است كه

«خواستار انصاف از برادران شدن از انصاف نيست» [٣] و ناگزير مى‌بايستى با مردمان چنان معامله كنيم كه خواستار معامله كردن آنان با ما به همان گونه هستيم.

بهترين ميزان عدالت آن است كه پيوسته خود را به جاى ديگران قرار دهى و از خود بپرسى- اگر در جاى ايشان مى‌بودم، چه انتظارى از ايشان مى‌داشتم، آنان نيز چنين انتظارى دارند و بر من واجب است كه حق آنان را تمام بدهم.

نصوص دينى چنين است و اكنون به بعضى از آنها گوش مى‌دهيم

١- از ابو عبد اللَّه- عليه السلام- روايت است كه گفت «براى مردم چيزى را دوست بداريد كه براى خود دوست مى‌داريد».

٢- از امام صادق- عليه السلام- روايت است كه گفت: «رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله و سلم- گفت: عادلترين مردم آن كس است كه براى مردمان همان چيز را بخواهد كه براى خود خواستار است، و چيزى را ناپسند دارد كه براى خود آن را ناپسنديده مى‌داند».

٣- از امير المؤمنين- عليه السلام- در نامه‌اش به محمد بن ابى بكر

«براى همه رعاياى خود آن را دوست بدار كه براى خود و خاندان خود دوست مى‌دارى، و آن چيز را نپسند كه براى خود و خانواده‌ات نمى‌پسندى، كه اين براى حجت بايسته‌تر و براى رعيت شايسته‌تر است».

٤- از ابو عبد اللَّه- عليه السلام- است كه گفت: «هيچ بنده‌اى در صميم جان خود توبه نكرده و پاك نشد، و حق را از آن داد، و حق را براى آن گرفت، مگر اين كه دو خصلت به او عطا شده باشد: رزقى از جانب خدا كه براى او كافى باشد،/ ٤٠٦ و خرسندى خدا از وى كه سبب نجات او شود».

٥- در نهج البلاغة در وصيت امير المؤمنين به پسرش حسن- عليهما السلام- آمده است: «پسركم! خود را ميان خويش و ديگرى ميزانى بشمار، پس‌