تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٣٩ - شرح آيات
بهره ما ساخته است.
وَ حَدائِقَ غُلْباً- و باغهاى آكنده از درختان درهم پيچيده.»/ ٣٣٥ بعضى گفتهاند كه اغلب به معنى كسى است كه گردن ستبر داشته باشد، و آن مشتق از تغالب و التفاف يعنى گردهم پيچيدن است، چنان كه پروردگار ما سبحانه و تعالى گفته است وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً. [١٩] اين باغها به زمين ما بهجت و صفا و لطافت هوا مىبخشد و محيط را اصلاح مىكند و سبب ريزش باران از آسمان مىشود، و وسيله آن است كه در زمين حوضهايى طبيعى به وجود آيد كه براى حفظ آبها سودمند است، و براى ما ميوههاى گوناگون به ارمغان مىآورد، و پرندگان زيبايى را در كنار ما رشد مىدهد، و جانوران اهلى را در آن حفظ مىكند كه اين همه براى بقاى انسان و خوشبختى او از عوامل مؤثر به شمار مىرود. [٢٠] [٣١] و از ثمره اين باغها انسان به ميوههاى فراوان با اشكال گوناگون و حجمها و لذتها و فايدههاى مختلف دسترس پيدا مىكند كه همه آنها محصول باغى يگانه است و با آب واحدى آبيارى مىشود؛ آيا به تفاوتهاى ميان پسته و بادام و گردو و موز و آناناس و جوز هندى توجه كرده و ديدهاى كه يك جوز هندى به حجم صدها دانه پسته است، با آن كه هر يك از آنها لذيذ و سودمند و زيبا است، سبحان اللَّه. و خداوند متعال علاوه بر ميوهها علف نيز براى جانوران اهلى آفريده است.
وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا- و ميوه و چمنزار.» گفتهاند كه: أبّ مرتع حيوانات است و بدان سبب به اين نام ناميده شده
[١٩] - النبأ/ ١٦.
[٢٠] - اين كلمات را در يك روز بهارى برجسته و در سايه درختانى بسيار زيبا و در برابر داشتن منظره زيبايى از گلهاى آراسته، در باغى به مساحت ٢٤٠ هكتار در كنار درياچهاى زيبا در شهر بنگلور هند به رشته تحرير در آوردم، در حالى كه يكى از تجليات جمال الاهى را بر روى زمين تماشا مىكردم و مىگفتم
سبحانك! چه اندازه بزرگى؛ سبحانك! چه اندازه رحيمى، خدايا، از تو طلب آمرزش مىكنم و بازگشت به سوى توست.