تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩ - شرح آيات
گذر عبور كند و سالم به آن طرف برسد، با هول و اضطرابى كه دارد بتواند چشمان خود را برهم نهد؟! در اين جا رابطهاى ميان فرمان خدا به فرستادهاش (ص) درباره صبر كردن بر آنچه مكذّبان مىگويند و ميان كلام او درباره عذابى كه براى آنان آماده كرده است، وجود دارد، و آن اين كه: بردبارى نكردن و شتاب ورزيدن آدمى را در فكر انتقام گرفتن و واكنش نشان دادن مىاندازد، و مؤمن بدان جهت صبورى مىنمايد و شتاب نمىورزد كه از فوت وقت باكى ندارد، و مىدانند كه به يقين روزى خواهد آمد كه خدا (وكيل او) از دشمنانش انتقام خواهد گرفت.
[١٥- ١٩] و در كنار بيم دادن از عذاب آخرت، خداوند متعال مترفان و جز ايشان را از عواقب ناگوار تكذيبى كه در دنيا چشم به راه ايشان است بيم مىدهد، و اين از طريق يادآورى سنّتهاى ثابت در زندگى و سرنوشت يكى از اقوامى كه به نافرمانى رسول خود پرداخته بود و خدا آن قوم را هلاك كرد و سخت كيفرشان داد، صورت مىگيرد.
إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شاهِداً عَلَيْكُمْ كَما أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ رَسُولًا- به سوى شما فرستادهاى را گواه بر خودتان فرستاديم، به همان گونه كه به سوى فرعون فرستادهاى روانه كرديم.» يعنى فرستادهاى فرستاديم كه به گواه بودن حق در ميان شما قيام كند، و ارزشهاى الاهى را تجسم بخشد، و چنان باشد كه براى شما عنوان ترازويى براى بازشناختن حق و باطل از يكديگر پيدا كند، و الگو و نمونه و اسوهاى براى هر كس كه خواستار هدايت شدن به راه راست و درست است. از آن روى خدا از قوم فرعون ياد كرد كه وجوه تشابه ميان واقعيت آن قوم و واقعيت قوم همزمان با پيامبر اسلام (ص) فراوان بود، و از آشكارترين آنها اين كه: كسانى كه جبهه باطل را در هر دو مبارزه مىساختند، مترفان و متنعمان بودند.
به همان گونه كه خدا را در فرستادن فرستادگان خود به ميان امتهايى كه پياپى در تاريخ بر سر كار آمدند، سنتى جارى در زندگى جامعهها است، به همان