تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٩ - شرح آيات

رحمت و بخشندگى دارى، و چگونه براى آنان خواستار رستگارى هستى در صورتى كه جز ادامه دادن به تباهى چيزى نمى‌خواهند؟! فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلى‌ أَنْ تَزَكَّى‌ پس بگو: آيا خواستار آن هستى كه پاك و پاكيزه شوى؟» [١٩] چون آدمى پاكيزه شود، و خود را از خيره‌سرى و خودپسندى و كبر پاك سازد، نفس او آماده پذيرفتن از طريق فرستاده خدا خواهد شد، و چون خدا او را به وسيله فرستاده‌اش راهنمايى كرد، نفس او خشوع پيدا مى‌كند و از حالت طغيان به صورتى اساسى خارج مى‌شود.

وَ أَهْدِيَكَ إِلى‌ رَبِّكَ فَتَخْشى‌- و به سوى پروردگارت رهبريت كنم تا (از عذاب) بترسى.» [٢٠] فرعون از موسى خواستار نشانه و آيتى شد تا مگر با نرسيدن آن آيت به سبب يك حكمت بالغه از راه يافتن بگريزد، ولى خدا به دست پيامبرش آيت را بر او آشكار كرد تا حجت بر فرعون تمام شود.

فَأَراهُ الْآيَةَ الْكُبْرى‌- پس آيت بزرگ را به او نمود.» كه در عصا و يد بيضا تجسم يافته بود.

[٢١] و هنگامى كه آيت آشكار نازل شد، و فرعون كفر ورزيد، عقوبت و كيفر او پيش افتاد، بدان سبب كه كفر در آن صورت چالشى آشكار در برابر سلطان و فرمانروايى مطلق پروردگار بود، و شايد سببى براى گمراه شدن مردمان ديگر، و حلقه‌هاى نهايى داستان بدين گونه در پى يكديگر پديدار شد.

فَكَذَّبَ وَ عَصى‌- پس آن را تكذيب كرد و به سركشى پرداخت.» آيت الاهى را تكذيب كرد، و با نافرمانى از پيامبر او موسى- عليه السلام- به نافرمانى از پروردگار تبارك تعالى پرداخت.

[٢٢] و به تكذيب و عصيان ادامه داد و در زمين براى تبهكارى شتاب كرد.

/ ٢٩٤ ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعى‌- سپس پشت كرد و به شتاب دورشد.»