تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٦ - شرح آيات
و از گناهكاران مىپرسند.» اين سؤالى بر خاطر خطور مىكند كه پرسش از مجرمان و تبهكاران چه اهميتى براى ساكنان بهشت دارد؟
اولا: بدان سبب كه اين پرسش بر لذت بردن مؤمنان از نعمتهاى مادّى و معنوى كه بهره ايشان شده است مىافزايد، و به همان گونه كه آگاه شدن/ ١٠٨ از حال فقيران در دنيا بر آگاهى شخص ثروتمند از فضلى كه خدا بر او ارزانى داشته است اضافه مىكند، اصحاب يمين پس از آگاه شدن از زندگى مخالفان خود نيز بيشتر از آن زندگى كه نصيب ايشان شده است لذت خواهند برد.
ثانيا: اطلاع از اين گفتگويى كه در آينده صورت خواهد گرفت، براى مؤمنان در دنيا سودمند است، بدان جهت كه از نهانگاههاى خطر آگاه مىشوند، و نشانيهاى راه آتش را بهتر مىشناسند، و بدين گونه پرهيز كردن ايشان از خطاها و لغزشگاهها ميسرتر مىشود، كه اهميت آگاه شدن از آنها كمتر از معرفت آنچه حق و صواب است نيست، و آن كس كه در آن مىكوشد تا در نفس خويش شخصيتى ايمانى بنا كند، شايسته است كه از صفات دوزخيان با خبر باشد و از آنان بپرهيزد.
ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ- چه چيز شما را به سقر كشاند؟» كدام چيز (عمل و رفتار) رهبر شما به آتش شد؟
پاسخى كه مىدهند، از يك سو نشانههاى شخصيت تباهكار را آشكار مىسازد و، از سوى ديگر، در گرو و گرفتار بودن هر كس را در مقابل كارهايى كه انجام داده است، عملا آشكار مىسازد؛ آيا چه چيز سبب آن بوده است كه به جرم و گناه بپردازند و بر اثر آن گرفتار عذاب سقر شوند؟
نخست: ترك كردن نماز ايشان سبب بوده است.
قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ- گفتند كه: از نمازگزاران نبوديم.» اين آيه ترك كنندگان يك سره نماز را، همچون كافران و مسلمانان مسخ شده، و همچنين كسانى را شامل مىشود كه به آداب عبادت عمل مىكنند ولى خود را ملتزم به ارزشها و هدفهاى آن نمىدانند، و اينان آن كساناند كه پروردگار ما