تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٧ - شرح آيات

درباره ايشان گفته است فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ* الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ‌، [١١١] كه آنان در شمار نمازگزاران محسوب نمى‌شوند، بدان جهت كه تارك الصلاة از آن جهت مجرم و گناهكار مى‌شود كه بزرگترين عامل هدايت كننده به نيكى و جلوگير از شر را كه نماز است ترك كرده است،/ ١٠٩ و خدا گفته است إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ- [١١٢] و به همين جهت نماز ستون دين و روح ايمان و وسيله نزديك شدن به خدا به شمار مى‌رود.

امام على (ع) در موعظه به محمد بن ابى بكر گفته است: «و بدان، اى محمد، كه هر چيز پيرو نماز تو است، و بدان كه هر چه نماز را ضايع كند، چيزهاى ديگر را بيشتر ضايع و تباه خواهد كرد». [١١٣] و رسول اللَّه (ص) گفت: «تا آدميزاد نمازهاى پنجگانه را مى‌گزارد، شيطان از او در هراس است، پس چون آنها را ضايع كند، شيطان بر او جرأت و غلبه پيدا مى‌كند و او را به ارتكاب گناهان بزرگ بر مى‌انگيزد». [١١٤] امامان راهنما براى اين آيه بعدى سياسى و اجتماعى، از خلال تفسير ترك نماز به ترك پيوستگى به حزب خدا و طرد رهبرى رسالى قايل شده‌اند. ادريس بن عبد اللَّه گفت كه از او (يعنى امام صادق (ع)) درباره تفسير اين آيه پرسش كردم، و او گفت: «يعنى از پيروان امامان- عليهم السلام-» نبوديم، [١١٥] و گفت: «آيا نديده‌اى كه مردمان اسبى را كه در مسابقه اسب دوانى پس از نخستين اسب (السابق) است مصلّى مى‌نامند؟! مقصودم آن جا است كه گفت: «الآية» ما از پيروان پيشينيان (سابقين) نبوديم»، [١١٦] و اين از نص آيه كريمه در آن جا كه‌